Anna Achmatowa – skrócona biografia

Wła­ści­wie Anna An­drie­jew­na Go­rien­ko. Data uro­dzin Anny Ach­ma­to­wej jest nie­pew­na – wska­zu­je się na 11 lub 23 czerw­ca 1889 roku w Ode­ssie. Po roz­wo­dzie ro­dzi­ców prze­pro­wa­dzi­ła się z mat­ką na Krym. Pierw­sze wier­sze two­rzy­ła za na­mo­wą ro­dzi­ciel­ki już jako na­sto­lat­ka. Z po­wo­du nie­zgo­dy ojca na twór­czość li­te­rac­ką, pod­pi­sy­wa­ła się pa­nień­skim na­zwi­skiem pra­bab­ki – Ach­ma­to­wa. W 1907 roku roz­po­czę­ła na­ukę na Wyż­szych Kur­sach Żeń­skich w Ki­jo­wie, a po nich na Wyż­szych Kur­sach Hi­sto­rycz­no-Li­te­rac­kich Ra­je­wa w Pe­ters­bur­gu. W tym cza­sie za­de­biu­to­wa­ła wier­szem Na jego ręce błyszczących pierścionków mnóstwo…, z ko­lei w 1911 roku opu­bli­ko­wa­ła utwo­rem Stary portret na ła­mach „Cza­so­pi­sma po­wszech­ne­go”.

Eliza Orzeszkowa – skrócona biografia

Eliza Orzeszkowa jest powszechnie znana jako jedna z czołowych przedstawicielek literackiego świata okresu pozytywizmu. Urodzona w 1841 r. w Milkowszczyźnie. Stała się rozpoznawalna po publikacji powieści „Nad Niemnem”, w 1905 r. otrzymała nominację do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury.

Prawa i obowiązki – interpretacja

Wiersz „Prawa i obowiązki” autorstwa Tadeusza Różewicza pochodzi z wydanego w 1936 roku tomiku poezji „Nic w płaszczu Prospera”. Swoją treścią szczegółowo nawiązuje do obrazu Pietera Bruegela „Upadek Ikara”. Tematem utworu jest konfrontacja przeszłości z teraźniejszością oraz refleksja nad zmianą ludzkich zachowań i światopoglądu.

Charles Baudelaire – skrócona biografia

Char­les Bau­de­la­ire uro­dził się 9 kwiet­nia 1821 roku w Pa­ry­żu. Po śmier­ci ojca mat­ka przy­szłe­go po­ety wy­szła po­now­nie za mąż, za ofi­ce­ra ar­mii fran­cu­skiej Ja­cqu­es’a Au­pic­ka, co spo­wo­do­wa­ło prze­pro­wadz­kę całą ro­dzi­ną do Lyonu. Uczęsz­czał do Col­lège Roy­ale w Lyonie, skąd prze­niósł się do lyoń­skie­go Col­lège Lo­uis-le-Grand.

Agnieszka Osiecka – życiorys

Agniesz­ka Osiec­ka przy­szła na świat 9 paź­dzier­ni­ka 1936 roku w War­sza­wie w ar­ty­stycz­nej ro­dzi­nie – mat­ka Ma­ria była pi­sar­ką, a oj­ciec, Wik­tor Osiec­ki, pia­ni­stą. Edu­ko­wa­ła się na kil­ku kie­run­kach: dzien­ni­kar­stwie na Uni­wer­sy­te­cie War­szaw­skim oraz na Wy­dzia­le Re­ży­se­rii Fil­mo­wej Pań­stwo­wej Wyż­szej Szko­ły Te­atral­nej i Fil­mo­wej w Łodzi. W cza­sach stu­denc­kich udzie­la­ła się w Stu­denc­kim Te­atrze Sa­ty­ry­ków, gdzie za­de­biu­to­wa­ła jako au­tor­ka tek­stów pio­se­nek.

Tadeusz Boy-Żeleński – krótka biografia

Tadeusz Boy-Żeleński to bez wąt­pie­nia z naj­waż­niej­szych a za­ra­zem naj­bar­dziej fa­scy­nu­ją­cych po­sta­ci pol­skiej kul­tu­ry XX stu­le­cia. Ko­ja­rzo­ny przede wszyst­kim z tłu­ma­cze­nia­mi li­te­ra­tu­ry fran­cu­skiej, Boy po­nad­to był jed­nak rów­nież zna­ko­mi­tym pu­bli­cy­stą, po­etą, fe­lie­to­ni­stą oraz sa­ty­ry­kiem. Rolą jaką ode­grał Boy-Żeleń­ski w pol­skiej kul­tu­rze jest na­pra­wę trud­na do prze­ce­nie­nia. Nie spo­sób wy­obra­zić so­bie za­so­bu ro­dzi­mej li­te­ra­tu­ry bez licz­nych i świet­nych prze­kła­dów Boya. Rów­nież w swo­jej pu­bli­cy­sty­ce dał Boy po­czą­tek nur­to­wi my­śle­nia kry­tycz­ne­go, za­rów­no w sto­sun­ku do kon­ser­wa­tyw­nych sza­blo­nów, jak i roli Ko­ścio­ła Ka­to­lic­kie­go w funk­cjo­no­wa­niu spo­łe­czeń­stwa.

Stanisław Grochowiak – biografia

Sta­ni­sław Gro­cho­wiak uro­dził się 24 stycz­nia 1934 roku w Lesz­nie. Dzie­ciń­stwo spę­dził, ukry­wa­jąc się ra­zem z mat­ką w oku­po­wa­nej War­sza­wie. Pod­jął pró­bę stu­dio­wa­nia na uni­wer­sy­te­cie w Po­zna­niu pod ką­tem fi­lo­lo­gii pol­skiej, jed­nak po kil­ku ty­go­dniach zre­zy­gno­wał. Prze­pro­wa­dził się do Wro­cła­wia, gdzie pra­co­wał w cza­so­pi­śmie „Wro­cław­ski Ty­go­dnik Ka­to­lic­ki”. W 1951 roku na­pi­sał de­biu­tanc­kie utwo­ry Ave Maria oraz Notuję Deszcz, któ­re zna­la­zły się na ła­mach do­dat­ku „W oczach mło­dych”. Pięć lat póź­niej wy­dał pierw­szy to­mik po­etyc­ki Ballada rycerska.

Kazimierz Wierzyński – krótka biografia

Ka­zi­mierz Wie­rzyń­ski uro­dził się 27 sierp­nia 1894 roku w Dro­ho­by­czu jako Ka­zi­mierz Wir­stle­in. Uczęsz­czał na fi­lo­lo­gię pol­ską, fi­lo­zo­fię i ro­ma­ni­sty­kę na Uni­wer­sy­te­cie Ja­giel­loń­skim oraz sla­wi­sty­kę na wie­deń­skiej uczel­ni. W 1913 roku po­wstał de­biu­tanc­ki utwór Hej, kiedyż, kiedyż uka­za­ny w cza­so­pi­śmie „1863”, a w 1919 roku – to­mik po­etyc­ki Wiosna i wino. Pierw­szą woj­nę świa­to­wą spę­dził w sze­re­gach le­gio­nu Wschod­nie­go Jó­ze­fa Hal­le­ra, za co tra­fił do nie­wo­li ro­syj­skiej. Po­wró­ciw­szy do War­sza­wy, za­an­ga­żo­wał się w li­te­rac­ką eli­tę, wraz z m.in. Tuwimem za­ło­żył gru­pę po­etyc­ką Ska­man­der.