Notre-Dame – interpretacja

Katedra nie funkcjonuje tutaj tylko jako obiekt kultu religijnego, jest również pomnikiem zdolności człowieka, jego myśli architektonicznej. Owszem, podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że w tym budynku miliony ludzi zanosiły swe modlitwy do Boga, ale widzi w nim także dzieło techniki, dowód, jak niezwykłe rzeczy potrafi stworzyć człowiek. Zafascynowanie katedrą wpisuje się w myśl awangardy, która podziwiała rozwój technologii, miasta, urbanizację świata, budynki powstające wokół. Tam szukali natchnienia oraz inspiracji do tworzenia swoich dzieł. Budowa wiersza oddaje ostrość i strzelistość katedry – składają się na to wersy o nierównej długości, zastosowanie wielu myślników, podział wiersza na nieregularne części – to wszystko wizualnie ma przypominać czytelnikowi opisywany budynek. 

“Notre-Dame” oddaje więc głęboki zachwyt podmiotu lirycznego – i zapewne samego Przybosia – nad francuską, słynną katedrą. Jest to właściwie przełożenie katedry na język poezji, oddanie jej wyglądu i istoty za pomocą słów, ubranie jej w formę wiersza. Budynek skłonił podmiot liryczny do refleksji nad geniuszem jego twórcy i mocą, jaką posiadał oraz nad przemijającym człowieczym żywotem, który jest niczym wobec katedry, która trwać będzie jeszcze długo po swym twórcy.

Dodaj komentarz