Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Chilon Chilonides to jedna z najciekawszych postaci występujących w powieści Henryka Sienkiewicza, pt. Qvo vadis. Niestety jest on ciekawy pod bardzo negatywnym względem. Mieszanka podłości, egoizmu, chciwości i kłamstwa, jaka wytworzyła się w tej postaci, budzi odrazę. Chilon to również bohater dynamiczny, dlatego też nie jest wcale taki łatwy w ocenie.
Petroniusz to jedna z najważniejszych i najbardziej charakterystycznych postaci powieści Henryka Sienkiewicza, pt. Quo vadis. Z jednej strony zniewieściały hedonista spędzający czas głównie na dawaniu sobie różnorodnych przyjemności, z drugiej – niezwykle inteligentny obserwator rzeczywistości potrafiący wykazać się odwagą, szlachetnością i poświęceniem wobec bliskich. Nawet za cenę własnego życia.
Ligia to jedna z głównych bohaterek powieści Henryka Sienkiewicza, pt. Quo vadis. Reprezentuje ona chrześcijan, grupę wyznawców nowej religii, która w Rzymie jest okrutnie tępiona przez szalonego cezara Nerona. Dziewczyna jest idealną chrześcijanką, dlatego też tyle trudności sprawia jej odwzajemniona miłość do Marka Winicjusza, rzymianina z krwi i kości, a także niestety z natury i zachowania. Ostatecznie jednak jej wielkie dobro i wewnętrzna pokora zwyciężają.
Marek Winicjusz to fikcyjna postać stworzona przez Henryka Sienkiewicza na potrzeby fabuły epickiej powieści o początkach chrześcijaństwa, pt. Quo vadis. To główny bohater, który w trakcie fabuły przechodzi wielką wewnętrzną przemianę. Jego postać dowodzi, że nie ma takiej duchowej ciemności, z której nie można się wydostać, jeśli tylko naprawdę mocno się tego pragnie.
Lilla Weneda to tytułowa bohaterka jednego z najsłynniejszych dramatów Juliusza Słowackiego. Jest to utwór inspirowany czasami przedchrześcijańskimi, kiedy na ziemiach polskich dochodziło do konfliktów pomiędzy poszczególnymi plemionami słowiańskimi, germańskimi, czy celtyckimi. Właśnie o wojnie pomiędzy Lechitami a Wenedami opowiada dramat Słowackiego.
Roza Weneda była siostrą głównej i tytułowej bohaterki dramatu Juliusza Słowackiego, a także córką króla narodu Wenedów – Derwida. Jej postać została zbudowana na kontraście wobec siostry, Lilli. Cechą najbardziej wyróżniającą Rozę spośród tłumu jest jej wrażliwość na świat metafizyczny, jest ona bowiem w stanie zajrzeć w przyszłość i przewidzieć wypadki, które dopiero będą miały miejsce. To zresztą przyczynia się do ostatecznego upadku Wenedów.
Wenedowie to historyczny naród, który istniał w czasach Imperium Rzymskiego i zamieszkiwał tereny nadbałtyckie. Przez wielu badaczy Wenedowie uważani są za protoplastów Słowian. Polski narodowy wieszcz, Juliusz Słowacki postanowił wykorzystać ich wizerunek w swoim dramacie, pt. Lilla Weneda właśnie. Ich, a raczej czas ich walki z Lechitami, by w metaforyczny sposób odnieść się do sytuacji Polski w XIX wieku.
Ferdydurke Witolda Gombrowicza to powieść charakteryzująca się absurdem i groteską. Ten niemożliwy i w pewnym sensie nierealny świat obnaża przed nami absurdy rzeczywistości, a jego bohaterowie stanowią zwierciadło, w którym każdy człowiek może się przejrzeć i przyjrzeć swojej życiowej postawie, charakterowi i poglądom.
Balladyna Juliusza Słowackiego to istny kalejdoskop różnorodnych postaci i bohaterów, z których każda jest skwapliwie i rzetelnie skonstruowana. Czytając ten wybitny dramat ma się wrażenie, że opowiada on o rzeczywistych ludziach, którzy naprawdę żyli przed laty.
Rzadko w literaturze polskiej można przejawy tragizmu postaci o podobnej skali jak ta, która miała miejsce w Konradzie Wallenrodzie Adama Mickiewicza i stała się udziałem jego tytułowego bohatera.
Pytanie postawione w tytule jest dużo bardziej złożone niżby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. W dzisiejszych czasach bardzo łatwo nam używać słów „bohater”, lub „zdrajca” zwłaszcza wobec osób żyjących w przeszłości, które nie mogą się już do takiej, lub innej oceny ustosunkować.
Miłość wydaje się być nieodłącznym elementem życia każdego człowieka, nie wyłączając z tego bohaterów literackich. Uczucie to bywa motywacją do naprawdę wielkich czynów, ale potrafi być też czynnikiem wpędzającym człowieka w ogromną rozpacz i cierpienie, zwłaszcza wtedy, gdy nie może by zrealizowana. Specyficzną rolę odegrała miłość w powieści poetyckiej Adama Mickiewicza, pt. Konrad Wallenrod.