Gustave Flaubert

Gustave Flaubert (1821–1880) był francuskim powieściopisarzem związanym z rozwojem realizmu. Urodził się w Rouen. Rozpoczął studia prawnicze, lecz ostatecznie poświęcił się literaturze. Znaczną część życia spędził w Croisset. Pisarstwo traktował jako wymagającą pracę nad każdym zdaniem. Jego korespondencja dokumentuje dążenie do precyzji stylu i nieufność wobec gotowych formuł myślenia.

Najbardziej znaną powieścią Flauberta jest „Pani Bovary”, opublikowana książkowo w 1857 roku. Utwór przedstawia rozdźwięk między wyobrażeniami bohaterki a prowincjonalną codziennością. Autor analizuje wpływ banalnych wzorców kultury na uczucia i decyzje jednostki. Ważnymi dziełami są również „Szkoła uczuć”, „Salambo” i „Trzy opowieści”. Flaubert ogranicza bezpośrednie moralizowanie, pozwalając przemawiać szczegółom oraz konstrukcji narracji. Szczególną rolę odgrywa u niego mowa pozornie zależna.

Proza Flauberta łączy zainteresowanie rzeczywistością społeczną z rygorem artystycznej formy. Bohaterowie często ulegają złudzeniom, które ujawniają ubóstwo zbiorowej wyobraźni. Ironia nie prowadzi jednak do prostego podziału na winnych i niewinnych. Autor bada również ograniczenia języka i stereotypowego sposobu rozumowania. Jego twórczość wywarła silny wpływ na powieść modernistyczną. Zmarł w Croisset, pozostawiając dzieło ważne dla nowoczesnej sztuki narracji.