Jerzy Liebert

Jerzy Liebert (1904–1931) był polskim poetą dwudziestolecia międzywojennego. Urodził się w Częstochowie. Jego życie literackie wiązało się przede wszystkim z Warszawą. Utrzymywał kontakty ze środowiskiem Skamandra. Ważną rolę odegrały również spotkania z kręgiem katolickiej inteligencji skupionej wokół Lasek. Krótka biografia poety została naznaczona chorobą i intensywnym poszukiwaniem duchowym.

Do jego zbiorów należą „Druga ojczyzna” i „Gusła”. Pośmiertnie ukazała się „Kołysanka jodłowa”. Liebert pisał o miłości, codzienności i trudnej relacji człowieka z Bogiem. Religijność jego wierszy nie polega na bezkonfliktowej pewności. Często wyraża się w zmaganiu, napięciu i poczuciu niewystarczalności własnej woli. Do najbardziej znanych utworów należy „Jeździec”.

Poeta posługiwał się zdyscyplinowaną formą i wyrazistym obrazem. Osobiste doświadczenie łączył z motywami biblijnymi oraz refleksją moralną. Ważne miejsce w jego dorobku zajmuje także korespondencja. Pozwala ona śledzić rozwój intelektualny i duchowy autora. Liebert zmarł w Warszawie w wieku dwudziestu sześciu lat. Mimo niewielkiej objętości jego twórczość zajmuje istotne miejsce w polskiej poezji religijnej.