Aldous Huxley

Aldous Huxley (1894–1963) był angielskim powieściopisarzem, eseistą i autorem poezji. Pochodził z rodziny związanej z nauką oraz literaturą. Kształcił się w Eton i studiował literaturę w Oksfordzie. Poważna choroba oczu w młodości wpłynęła na przebieg jego edukacji i życiowe plany. Po studiach zajmował się krytyką oraz pisarstwem. Mieszkał między innymi we Włoszech i Francji, a w 1937 roku osiadł w Kalifornii.

Początkowo zasłynął satyrycznymi powieściami o środowisku angielskiej inteligencji. Największą rozpoznawalność zdobył dzięki „Nowemu wspaniałemu światu”, opublikowanemu w 1932 roku. Przedstawił w nim społeczeństwo podporządkowane biologicznemu projektowaniu, konsumpcji i kontroli zachowań. Powieść bada cenę wygody osiąganej kosztem indywidualności oraz wolności. Jej znaczenie wykracza poza przewidywanie przyszłych wynalazków. Utwór stawia pytania o wychowanie, technikę i granice zarządzania ludzkim szczęściem.

W późniejszych książkach Huxley coraz częściej zajmował się duchowością i naturą świadomości. Refleksję nad tradycjami religijnymi rozwijał między innymi w „Filozofii wieczystej”. Doświadczenia z substancjami psychoaktywnymi opisał w „Drzwiach percepcji”. Powieść „Wyspa” stanowiła odmienną od wcześniejszej antyutopii próbę wyobrażenia organizacji życia społecznego. W całym dorobku powraca napięcie między wiedzą naukową a etyczną odpowiedzialnością człowieka. Zmarł w Los Angeles, pozostawiając twórczość ważną dla dyskusji o nowoczesnej cywilizacji.