Bajka o rybaku i złotej rybce

„Bajka o rybaku i złotej rybce” Aleksandra Puszkina to wierszowany utwór baśniowy napisany w 1833 roku. Nawiązuje do ludowych opowieści o spełnianiu życzeń i konsekwencjach nieumiarkowanych pragnień. Powtórzenia oraz wyraziste kontrasty nadają tekstowi rytm charakterystyczny dla tradycji ustnej. Najważniejsze tematy to chciwość, wdzięczność, nadużywanie przewagi i utrata miary. Utwór łączy prostotę opowieści dla młodych odbiorców z uniwersalnym pouczeniem moralnym. Przesłanie utworu wyrasta z przekonania, że nieograniczone żądania niszczą zdolność doceniania otrzymanego dobra. Motyw cudownego daru ujawnia charakter człowieka i stosunek do tych, od których jest zależny. Puszkin wykorzystuje rytmiczną powtarzalność oraz stopniowanie pragnień, aby nadać moralnej obserwacji wyrazistą, łatwą do zapamiętania formę.