Michaił Bułhakow

Michaił Bułhakow (1891–1940) był rosyjskim pisarzem i dramaturgiem urodzonym w Kijowie. Studiował medycynę i pracował jako lekarz. Doświadczenia zawodowe wykorzystał później w prozie. Rewolucja oraz wojna domowa zasadniczo zmieniły jego życie. W latach dwudziestych zamieszkał w Moskwie. Coraz mocniej poświęcał się literaturze i teatrowi.

Do ważnych utworów Bułhakowa należą „Biała gwardia”, „Psie serce” i „Zapiski młodego lekarza”. Największą sławę zdobył „Mistrz i Małgorzata”, nad którym pracował przez wiele lat. Powieść łączy satyrę na moskiewską rzeczywistość z fantastyką i opowieścią o Poncjuszu Piłacie. Autor stawia pytania o prawdę, tchórzostwo, miłość i los artysty. Różne porządki narracyjne wzajemnie się objaśniają. Groteska odsłania przemoc oraz absurd instytucji pozornie kierujących się rozumem.

Twórczość Bułhakowa napotykała poważne ograniczenia cenzuralne. Zakazy publikacji i trudności teatralne wpływały na jego sytuację zawodową. Mimo tego nie zrezygnował z najważniejszych projektów. „Mistrz i Małgorzata” ukazał się dopiero po śmierci autora. Powieść stała się jednym z najważniejszych dzieł literatury dwudziestego wieku. Bułhakow zmarł w Moskwie, pozostawiając dorobek łączący doświadczenie historyczne z niezwykłą wyobraźnią.