Platon

Platon był greckim filozofem działającym na przełomie piątego i czwartego wieku przed naszą erą. Urodził się w Atenach, najprawdopodobniej w latach dwudziestych piątego wieku. Należał do uczniów Sokratesa. Śmierć nauczyciela stała się ważnym doświadczeniem dla jego myślenia o polityce i sprawiedliwości. Założył w Atenach szkołę zwaną Akademią. Do jej uczniów należał później Arystoteles.

Platon przedstawiał swoje rozważania przede wszystkim w formie dialogów. Sokrates występuje w wielu z nich jako uczestnik rozmowy. Do najważniejszych tekstów należą „Obrona Sokratesa”, „Uczta”, „Fedon” i „Państwo”. Autor pytał o dobro, prawdę, piękno i możliwość pewnego poznania. Rozwijał koncepcję rzeczywistości przekraczającej zmienny świat dostępny zmysłom. Rozmowa filozoficzna służy u niego sprawdzaniu przekonań, a nie wyłącznie przekazywaniu gotowych odpowiedzi.

W „Państwie” przedstawił między innymi słynną metaforę jaskini. Pokazuje ona trudność odróżnienia pozoru od poznania i odpowiedzialność człowieka, który odkrywa prawdę. Filozof analizował również wychowanie oraz organizację wspólnoty. Literacka forma dialogów łączy argument z opowieścią, mitem i obrazem. Myśl Platona wywarła ogromny wpływ na filozofię oraz europejską kulturę. Zmarł w Atenach w połowie czwartego wieku przed naszą erą.