Interpretacje wierszy i materiały do nauki
O Molierowskim Skąpcu zdecydowanie można powiedzieć, że jest to „komedia charakterów”. Zarówno bowiem główny wątek, jak i wszystkie pomniejsze intrygi, jakie mają miejsce w dziele, wynikają z bardzo różnych i bardzo ekstremalnych postaw i charakterów głównych bohaterów sztuki.
Harpagon to główny bohater i tytułowa postać dramatu, pt. Skąpiec, autorstwa Moliera. Jest to człowiek dogłębnie zdeprawowany przez niewłaściwy stosunek do pieniędzy. Harpagon bowiem jest bogaczem, lecz swojej fortuny nie wykorzystuje do niczego. Ba – żyje w bardzo skromnych warunkach i zmusza do tego samego swoje dzieci. Na wszystkim oszczędza i szuka dodatkowego zysku, gdziekolwiek się tylko da.
Skąpiec to utwór dramatyczny autorstwa Moliera, który opowiada historię Harpagona, człowieka skrajnie skąpego i chorobliwie chciwego. Dzięki satyrycznemu ujęciu tego skądinąd poważnego tematu, jesteśmy jako czytelnicy w stanie przejrzeć się w Molierowskim dramacie jak w lustrze i zobaczyć, czy w świecie przesiąkniętym zależnościami finansowymi sami nie stajemy się niewolnikami pieniędzy.
Anzelm jest bohaterem dramatu Moliera, pt. Skąpiec. Stanowi całkowite przeciwieństwo głównego bohatera, Harpagona.
Marianna to piękna dziewczyna, pochodząca z arystokratycznej rodziny, która od niedawna mieszka w sąsiedztwie familii głównych bohaterów dramatu Moliera, pt. Skąpiec.
Eliza jest jedną z głównych bohaterek dramatu Moliera, pt. Skąpiec. Jest córką Harpagona oraz siostrą Kleanta. To dziewczyna o dobrym sercu, co budzi podziw, jeśli weźmie się pod uwagę warunki, w których przyszło jej dojrzewać, a które zdominowane były przez chorobliwą chciwość jej ojca.
Kleant to postać pochodząca ze sztuki Moliera, pt. Skąpiec. Jest to syn głównego bohatera, Harpagona, tytułowego skąpca, oraz bratem Elizy.
Harpagon to główny bohater sztuki teatralnej, pt. Skąpiec, autorstwa Moliera. To jedna z najbardziej charakterystycznych postaci dramatopisarstwa światowego. Jest tak dlatego że istnieje bardzo wielu ludzi, którzy przejawiają cechy charakteru podobne do tych, których reprezentantem jest właśnie Harpagon.
Jan zamknął oczy i powoli wziął głęboki oddech. Czuł jak powietrze powoli przepływa przez jego drogi oddechowe i wypełnia mu płuca. „Do tego miejsca doprowadziło mnie wszystko, co przeżyłem”, pomyślał. Otworzył oczy i wypuścił powietrze równie powoli. Zobaczył przed sobą dwie części ciemnej i ciężkiej kurtyny, które rozdzierał pasek jasnego światła.
Janko Muzykant to jedna z najsłynniejszych nowel autorstwa Henryka Sienkiewicza. To opowieść o chłopcu, który od momentu urodzenia naznaczony był pewnego rodzaju nieszczęściem, ale otrzymał przy tym niesamowity dar – dar słyszenia całego świata jako muzyki.
Janko Muzykant to tytułowy bohater noweli autorstwa Henryka Sienkiewicza, który od ponad stu lat pozostaje jednym z najpopularniejszych i najbardziej wzruszających bohaterów polskiej nowelistyki. Jego postać uświadamia nam, że wokół nas mogą być osoby wybitne, których nie dostrzegamy, a z których może nawet drwimy lub je lekceważymy. Sienkiewicz stara się pokazać, że takim osobom trzeba pomóc, ponieważ mogą stać się dzięki tej pomocy naprawdę wybitne.
Spotkanie Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison ze słoniem Kingiem, jego uwolnienie i oswojenie to chyba jeden z najbardziej znanych epizodów powieści pt. W pustyni i w puszczy autorstwa Henryka Sienkiewicza.