Charles Dickens

Charles Dickens (1812–1870) był angielskim powieściopisarzem i dziennikarzem epoki wiktoriańskiej. Urodził się w Portsmouth. Jego dzieciństwo naznaczyły trudności materialne rodziny i pobyt ojca w więzieniu za długi. Jako chłopiec musiał podjąć pracę zarobkową. Doświadczenie upokorzenia oraz społecznej bezradności powracało później w jego książkach. Zanim zdobył sławę literacką, pracował między innymi jako reporter parlamentarny.

Rozpoznawalność przyniosły mu „Klub Pickwicka” i kolejne powieści publikowane w odcinkach. Do najważniejszych utworów należą „Oliver Twist”, „David Copperfield”, „Samotnia” i „Wielkie nadzieje”. W „Opowieści wigilijnej” przedstawił możliwość moralnej przemiany człowieka zamkniętego na cudze cierpienie. Pisarz opisywał wielkie miasto, instytucje społeczne i los dzieci zależnych od decyzji dorosłych. Realistyczną obserwację łączył z humorem, groteską i mocno zarysowanymi charakterami. Jego fabuły często ujawniają niesprawiedliwość ukrytą za pozorem porządku oraz szacowności.

Dickens angażował się w życie publiczne i działalność dobroczynną. Redagował czasopisma, a także występował na publicznych odczytach własnych utworów. Literatura była dla niego narzędziem uwrażliwiania odbiorców na krzywdę społeczną. Nie oznaczało to rezygnacji z rozbudowanej intrygi i przyjemności opowiadania. Wyraziste postacie oraz charakterystyczny język zapewniły jego książkom trwałą obecność w kulturze. Zmarł w 1870 roku i został pochowany w londyńskim Opactwie Westminsterskim.