Tadeusz Konwicki

Tadeusz Konwicki (1926–2015) był polskim prozaikiem, scenarzystą i reżyserem. Urodził się w Nowej Wilejce. Dorastał na Wileńszczyźnie, której krajobraz powracał w jego twórczości. Podczas wojny był związany z konspiracją i partyzantką. Po wojnie zamieszkał w Polsce w nowych granicach. Jego działalność literacka rozwijała się równolegle z pracą w filmie.

Do ważnych książek Konwickiego należą „Sennik współczesny”, „Kronika wypadków miłosnych” i „Mała apokalipsa”. Autor łączył autobiograficzne doświadczenie z groteską, snem i refleksją historyczną. Powracał do utraty rodzinnego świata oraz problemu winy. W „Małej apokalipsie” przedstawiał absurdalną rzeczywistość schyłkowego systemu politycznego. Powieść ukazała się poza oficjalnym obiegiem wydawniczym. Jego proza często podważa pewność opowiadania i spójność własnej tożsamości.

Konwicki współtworzył polską szkołę filmową jako scenarzysta i kierownik literacki. Wyreżyserował między innymi „Ostatni dzień lata”, „Jak daleko stąd, jak blisko” oraz „Lawę”. W filmach podobnie jak w książkach wykorzystywał pamięć, mit i osobisty krajobraz. Pisał również teksty łączące dziennik, anegdotę i komentarz do codzienności. Jego dorobek stanowi ważne świadectwo doświadczeń pokolenia wojny i powojennego rozczarowania. Zmarł w Warszawie w 2015 roku.