Ksiądz Pierre Lavone zostaje oddelegowany do zbadania cudów na planetoidzie w roju Izmiraid.
Mężczyzna przybywa na planetoidę i rozpoczyna badania.
Pierre Lavone dowiaduje się o heroicznej śmierci kapitana Izmira Predu.
Ksiądz opisuje również kult, który wykształcił się wokół jego grobu oraz tajemniczej katedry.
Duchowny w swoich badaniach jednoczy siły z naukowcami i dowiaduje się, że katedra składa się z żywokrystu (Czarnej Waty).
Lavone poznaje schizofrenika Gazę oraz poznaje historię jego bardzo specyficznego wyleczenia się ze schrizofrenii..
W obliczu nowych odkryć i informacji Kościół Katolicki decyduje się na zaniechanie jakiegokolwiek uczestnictwa w sprawie cudów na Izmiraidach i pozostawienie tej sprawy jej własnemu biegowi..
Ksiądz Pierre Lavone orientuje się, że zaczyna chorować i wiąże objawy, których doświadcza z bezpośrednią ekspozycją na działanie żywokrystu.
Mężczyzna nadal prowadzi badania nad istotą katedry, jednak czuje się wobec jej tajemnicy coraz bardziej bezsilny.
Gazma znika, a ksiądz podejrzewa, że został on wchłonięty w strukturę tajemniczej katedry.
Pierre Lavone odkrywa, że nie potrzebuje już tlenu do życia.
Ksiądz orientuje się, że również stał się uzależniony on obecności na planetoidzie i podejrzewa, że będzie musiał spędzić na niej resztę życia oraz, że skończy tak samo jak Gazma.
Autor artykułu: Grzegorz Paczkowski · Aktualizacja: