Obraz miasta i jego mieszkańców. Omów zagadnienie na podstawie Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Autor: Grzegorz Paczkowski

W takim mieście nie może być mowy o harmonijnym wzroście gospodarczym i społecznym. Poszczególne bowiem grupy nie mają możliwości ani chęci pracować na wspólne dobro. Rządzi niechęć, hermetyczność i egoizm. Wokulski wyrusza w pewnym momencie do Paryża, który jawi mu się jako miasto skonstruowane idealnie. Samo rozplanowanie miasta służy podkreśleniu równości wszystkich ludzi, ale także wszystkich dziedzin zainteresowań ludzkich.

W Paryżu nauka swobodnie krzyżuje się ze sztuką, polityka z inicjatywami społecznymi, itd. Każdy obywatel może czuć się częścią ogólnej społeczności, co inspiruje go do pracy na jej rzeczy. Paryżanie mają więc przestrzeń sprzyjającą rozwojowi zarówno osobistemu, jak i społecznemu oraz ogólnonarodowemu. Dla Stanisława Wokulskiego Paryż jest wzorem miasta, w którym każdy człowiek może odnaleźć swoje miejsce, bez względu na wiek, płeć, zawód czy zainteresowania. W porównaniu z nim Warszawa wypada blado i nieciekawie. Stolica Polski nie inspiruje mieszkańców do czynienia dobra i do twórczego rozwoju. 

Dodaj komentarz