Zinterpretuj.pl

Na świat przychodzi Krysia Wańkowiczówna.  Ze względu na problemy zdrowotne córki, rodzina przenosi się na wieś, do Prochów, gospodarstwa brata Melchiora Wańkowicza.  Na świat przychodzi Marta Wańkowiczówna.

Ziele na kraterze to powieść reportażowo-autobiograficzna, w której Melchior Wańkowicz opisał życie swojej rodziny na przestrzeni dwudziestolecia międzywojennego oraz lat II wojny światowej. Na początku najwięcej uwagi skupia na swoich najbliższych – żonie i córkach, by wraz z dorastaniem dziewczynek analizować nie tylko ich rozwój, lecz także swoje i swojej małżonki podejście do nich i do ich wychowania. 

Ziele na kraterze Melchiora Wańkowicza to powieść reportażowa opisująca życie rodziny pisarza w dwudziestoleciu międzywojennym w Polsce. Po narodzinach dwóch córek, Krysi i Marty, rodzina zaczyna żyć wielobarwnym i intensywnym życiem, obfitującym w miłość, troskę, wyrozumiałość, pełnym podróży i przygód.

Wybuch II wojny światowej stanowi dla bohaterów Ziela na kraterze Melchiora Wańkowicza ogromne i niezwykle dramatyczne zaskoczenie. Oznacza również, że bardzo mocno zżyta ze sobą rodzina musiała rozproszyć się nie tylko po Europie, lecz także po całym świecie.

Ziele na kraterze Melchiora Wańkowicza to powieść, z której można się bardzo wiele nauczyć. Fabuła skupia się na dorastaniu dwóch córek narratora, Krysi oraz Marty. Ziele na kraterze daje dobry wgląd w to, jak rodzice podchodzili do wychowywania dzieci i wprowadzania ich w dorosłość w dwudziestoleciu międzywojennym.

Ziele na kraterze Melchiora Wańkowicza to jeden z najważniejszych zbiorów wspomnień w polskiej literaturze połowy XX wieku. Daje on do zrozumienia, jak bardzo niepokoje dwudziestolecia międzywojennego oraz wybuch II wojny światowej i okupacja niemiecka wpływała na życie zwykłych prostych ludzi, którzy chcieli jedynie cieszyć się prostymi rzeczami, żyć szczęśliwie, pracować, wychowywać dzieci i kochać innych. 

Droga Kamilo! W tym niezwykłym dniu, w którym zdałaś egzamin dojrzałości, przyjmij proszę na swoje ręce tę niezwykłą powieść – Ziele na kraterze Melchiora Wańkowicza.

Bucefał – takie przezwisko nadali młodzi uczniowie, rosyjskiemu nauczycielowi historii. Rzecz działa się w czasach pod zaborami, kiedy sam Melchior Wańkowicz uczęszczał jeszcze do szkoły. Pod koniec roku szkolnego uczniowie dowiedzieli się, że od nowego semestru historii będzie uczył ich Rosjanin, co przyjęli jako oczywisty przejaw rusyfikacji.

Ziele na kraterze to zbiór wspomnień rodzinnych autorstwa Melchiora Wańkowicza. Opisuje on małżeństwo autora z Zofią, a także narodziny ich dwóch córek, Krysi i Marty, ich dzieciństwo, dojrzewanie oraz wczesną młodość, a także wszystkie – zarówno szczęśliwe, jak i te trudniejsze – chwile, jakie wiążą się z każdym z tych etapów życia.

Ziele na kraterze Melchiora Wańkowicza to zbiór wspomnień autora skupiony na losach jego rodziny, zwłaszcza narodzinach, dojrzewaniu i wkraczaniu w dorosłość jego dwóch córek. Okazuje się, że opisy najprostszych życiowych zajęć i zdarzeń wplatają się w wiele motywów literackich znanych od pokoleń, co stanowi dowód, że samo życie jest najlepszą kanwą dla literatury.