W jakim celu twórca nawiązuje do motywów biblijnych? Omów zagadnienie na podstawie Dziadów części III Adama Mickiewicza. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Biblia jest jednym z najważniejszych dzieł literackich dla naszego kręgu kulturowego. Stanowi nie tylko bazę religijną, lecz także filozoficzną i literacką dla tych dziedzin w Europie i na całym świecie. Nie dziwne więc, że pisarze bardzo lubią czerpać z jej obfitych motywów, ponieważ dzięki temu zyskują dużo szerszy zakres znaczeniowy swoich dzieł.

Jakie prawdy o człowieku ujawniają jego sny albo widzenia? Omów zagadnienie na podstawie Dziadów części III Adama Mickiewicza. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Wszyscy miewamy sny i doświadczamy różnego rodzaju stanów świadomości, które odmienne są od codziennego postrzegania rzeczywistości. Niektórzy dopatrują się w tych krótkich momentach szczególnych przesłań i znaczeń. Takie zachowanie charakterystyczne jest dla twórców i poetów, którzy w snach widzą sygnały nie tylko własnej podświadomości, lecz także innego, metafizycznego wymiaru naszej rzeczywistości. 

Człowiek – istota pełna sprzeczności. W pra­cy od­wo­łaj się do: wy­bra­nej lek­tu­ry obo­wiąz­ko­wej – utwo­ru epic­kie­go albo dra­ma­tycz­ne­go, in­ne­go utwo­ru li­te­rac­kie­go – może to być rów­nież utwór po­etyc­ki i wy­bra­nych kon­tek­stów.

Człowiek to najbardziej skomplikowana istota, jaka znana jest we wszechświecie. Skomplikowana nie tylko pod względem fizycznym, lecz także – może nawet głównie – psychicznym, emocjonalnym i umysłowym. Na ludzką osobowość, charakter, zachowanie i postępowanie mają wpływ setki, jeśli nie tysiące czynników wewnętrznych i zewnętrznych.

Jak relacja z drugą osobą kształtuje człowieka? W pra­cy od­wo­łaj się do: wy­bra­nej lek­tu­ry obo­wiąz­ko­wej, in­ne­go utwo­ru li­te­rac­kie­go oraz wy­bra­nych kon­tek­stów.

Często wydaje nam się, że to my sami odpowiedzialni jesteśmy za to, jaki jest nasz charakter, czego pragniemy i jakie cechy nas reprezentują. W rzeczywistości jednak na to, jak ukształtowany jest nasz charakter wpływa mnóstwo rzeczy. Jedną zaś z najważniejszych są wszystkie relacje z drugim człowiekiem, jakie podejmujemy, prowadzimy lub zrywamy.

Bunt i jego konsekwencje dla człowieka. W pra­cy od­wo­łaj się do: wy­bra­nej lek­tu­ry obo­wiąz­ko­wej, in­ne­go utwo­ru li­te­rac­kie­go oraz wy­bra­nych kon­tek­stów.

Bunt towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów, właściwie od momentu, w którym zaczął on świadomie spoglądać na świat dookoła i dostrzegać, że nie jest on zbudowany w najbardziej sprawiedliwy ze sposobów. Na przestrzeni dziejów przybierał on różne formy, niezmienne jednak było to, że zawsze był aktem odwagi, sprzeciwu nie tylko wobec porządku świata, ale niejednokrotnie wobec władzy, zwierzchności.

Jaki wpływ na człowieka ma otaczająca go przestrzeń? W pracy odwołaj się do: lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Na co dzień raczej jesteśmy przyzwyczajeni do przestrzeni, w której żyjemy, mieszkamy, pracujemy. Nie zwracamy uwagi na niewielkie niedogodności, chwytamy się tego, co dobre, przyzwyczajamy się. Bardzo łatwo w taki sposób zapomnieć, jak wielki wpływ ma na człowieka, otaczająca go przestrzeń. Dowodów na potwierdzenie tej tezy w literaturze nie trzeba szukać daleko. 

Człowiek w poszukiwaniu prawdy o sobie i o świecie, w którym żyje. W pracy odwołaj się do: lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Istnieje wielu ludzi, którym nie wystarcza powierzchowne podejście do życia, ograniczające się wyłącznie do zaspokajania swoich najbardziej podstawowych potrzeb. Są oni ambitni, również pod względem intelektualnym, chcą przeniknąć tajemnicę istnienia, dotrzeć do istoty, poznać prawdę o sobie i o świecie. Niejednokrotnie w jej poszukiwaniu są w stanie narazić się na największe ryzyko, lecz ich potrzeba jest silniejsza. Literatura polska i światowa przedstawia wiele przykładów tego, że takie poszukiwania są równie fascynujące i potrzebne, co ryzykowne. 

Co motywuje człowieka do przemiany wewnętrznej? W pracy odwołaj się do: lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Człowiek nie pozostaje przez całe życie dokładnie taki sam. Nie chodzi tylko o wygląd zewnętrzny. Cechy naszego charakteru zmieniają się w zależności od doświadczeń życiowych, środowiska w jakim dorastamy i funkcjonujemy, czy nawet ludzi,których spotykamy na swojej drodze. Istnieją takie sytuacje, które skłaniają nas do świadomej i zaplanowanej zmiany w sobie samym. Mnóstwo przykładów takich chwil możemy odnaleźć w literaturze pięknej. 

Co sprawia, że człowiek nie może w pełni decydować o własnym losie? W pracy odwołaj się do: lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Los to bardzo niejednoznaczne pojęcie. Oznacza pewien schemat, w który rzekomo wpisane jest nasze życie. W XXI wieku dominuje przeświadczenie o tym, że to my mamy główny wpływ na swój los i każdy z nas może kształtować swoje życie w taki sposób, jaki uważa za najbardziej słuszny. Nie zawsze jednak takie podejście było popularne, a definicje losu, jak i jego postrzeganie w społeczeństwie zmieniało się w zależności od czasów i mód, zarówno intelektualnych, jak i religijnych. 

Poszukiwanie szczęścia a poczucie spełnienia. W pracy odwołaj się do: lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego – może to być również utwór poetycki oraz wybranych kontekstów.

Szczęście i poczucie spełnienia to terminy bardzo enigmatyczne, chociaż wszyscy ich pragniemy, niekiedy trudno nam je zdefiniować. W dodatku każdy człowiek ma prawo definiować je według własnych potrzeb i własnego uznania. Każdy rodzaj szczęścia wymaga osobnego podejścia i poszukiwać go trzeba w innych przestrzeniach i w inny sposób.

Człowiek wobec upływu czasu i wobec śmierci. W pracy odwołaj się do: lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego – może to być również utwór poetycki oraz wybranych kontekstów.

Czas, przemijanie i śmierć to nieodłączne elementy ludzkiego życia. Nie ma przed nimi ucieczki, ale jednocześnie wielu osobom trudno jest pogodzić się z tą perspektywą. Odejście oznacza bowiem porzucenie tego, co znane, co lubiane, co często stanowi cały sens istnienia. Każdy kolejny dzień przybliża człowieka do tego stanu, a upływ czasu wzbudza w nim przerażenie. Różne postawy wobec tej sytuacji można z powodzeniem zaobserwować w literaturze, między innymi w takich dziełach jak Księga Koheleta, „Portret Doriana Graya” Oscara Wilde’a, a także w wierszach „Jeżeli porcelana, to wyłącznie taka” oraz „Spieszmy się” księdza Jana Twardowskiego.