Topielec – interpretacja

Wiersz napisany przez Bolesława Leśmiana, noszący tytuł „Topielec” pochodzi z drugiego tomu który napisał w swoim życiu, a miało to miejsce w roku 1920. Tomik wierszy nosi tytuł „Łąka” i dzieli się na kilka rozdziałów, podtytułów z których każdy zawiera przyporządkowane utwory. 

Szewczyk – interpretacja

Bolesław Leśmian to jeden z najwybitniejszych polskich poetów, a kojarzony jest przede wszystkim z piękną poezją miłosną, którą twórca po sobie pozostawił. Jego twórczość kojarzona jest z nurtami Młodej Polski, ale aktywność Leśmiana przypada także na dwudziestolecie międzywojenne.

Dziewczyna – interpretacja

“Dziewczyna” to jeden z najbardziej tajemniczych utworów Bolesława Leśmiana – młodopolskiego, oryginalnego poety, który zapisał się w świadomości odbiorców jako twórca liryki miłosnej. Ten utwór po raz pierwszy ukazał się w roku 1933 w “Wiadomościach Literackich”, a następnie został wydany w zbiorze “Napój cienisty” w 1936 roku. Przypomina on baśń, ludową opowieść z morałem.

W malinowym chruśniaku – interpretacja

Wiersz “W malinowym chruśniaku” Bolesława Leśmiana opublikowany został w 1920 roku. Określany jest jako jeden z najpiękniejszych przykładów polskiej liryki miłosnej. Leśmian był poetą Młodej Polski, który uwspółcześnił balladę. Wiele miejsca w swej poezji poświęcił naturze. W jego utworach poruszane są kwestie metafizyczne, związane z naturą i miłością.

Szczęście – interpretacja

Bolesław Leśmian to poeta tworzący w czasach dwudziestolecia międzywojennego, choć inspiracje do swych dzieł czerpał także z romantyzmu, baroku czy też Młodej Polski. Był on autorem kilku zbiorów wierszy, między innymi opublikowanego w roku 1938 (pośmiertnie) tomu Dziejba Leśna. Wywodzi się z niego omawiany utwór Szczęście, opowiadający o nieustannym poszukiwaniu radości oraz spełnienia, a także o przeszkodach, które stają człowiekowi na drodze.

Poeta – interpretacja

Bolesław Leśmian jest uznawany za jednego z najbardziej nowatorskich pisarzy dwudziestolecia międzywojennego. Jest on autorem wiersza Poeta, wchodzącego w skład tomu Napój cienisty, opublikowanego w roku 1936. Utwór ten ma charakter autotematyczny – Leśmian omawia w nim zagadnienie roli poezji oraz pozostałej sztuki w społeczeństwie, opisuje także trudności, z jakimi musi się zmagać, kontrast pomiędzy tworzeniem, a szarą codziennością.