Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Ponoć kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą. Czy tak samo jest z plotką? Sama w sobie nie jest ona zmyśleniem. Jej nieautentyczny charakter bierze się z tego, że jest powtarzana przez ludzi pragnących sensacji i dodających do konkretnej historii coś od siebie. Po dłuższym czasie z błahego wydarzenia może narodzić się przerażająca i krzywdząca plotka.
Kwoka w kurniku żartobliwie wypowiada się o piórku, które zgubiła.
Kury siedzące na grzędzie biorą żart na poważnie i są nim oburzone.
Rozmowę kur słyszy rodzina sów, która również nie pochwala zachowania kwoki.
O tobie mówi ta bajka to niezwykle ciekawy utwór. Krótka przypowieść, autorstwa Hansa Christiana Andersena (choć mało charakterystyczna dla tego akurat autora), o psie szukającym pożywienia, który przez swoją niecierpliwość i zachłanność ostatecznie nie znalazł żadnego posiłku. Ta niewielka bajeczka, w gruncie rzeczy opowiada jednak o większości z nas, którzy nie zawsze potrafimy opamiętać się w pędzie codzienności, w gonitwie za wieloma celami jednocześnie, przez co trudno jest nam zauważyć najbardziej wartościowe rzeczy w naszym życiu.
Głodny pies poszukuje jedzenia.
Pies słyszy sygnał wzywający na posiłek do zamku.
Pies zaczyna biec w kierunku, z którego słyszy sygnał.
Sinobrody to bardzo brutalna baśń, która jednak ma mądre przesłanie. O tym, że nie warto ufać ludziom tylko ze względu na stan ich majątku, trzeba przypominać w każdych czasach. Zawsze bowiem znajdą się ludzie, którzy przy pomocy pieniędzy będą chcieli zrobić innym ludziom krzywdę.
Sinobrody chce ożenić się z Anną lub Stellą, lecz żadna z dziewcząt nie jest zainteresowana małżeństwem.
W końcu Stella godzi się na małżeństwo, będąc pod dużym wrażeniem bogactw starca.
W ostatnich latach coraz więcej uwagi poświęcamy dbaniu o środowisko, o stan przyrody, która nas otacza i dzięki której my sami możemy istnieć i funkcjonować w komfortowy sposób. Nie zawsze jednak było to oczywiste. Baśń Hansa Christiana Andersena, pt. Stokrotka, w prosty sposób uświadamia nam, że bezmyślne niszczenie przyrody jest zachowaniem złym, które nie przynosi żadnych zysków, a zubaża ekosystem wokół nas. Na pewien czas jako ludzkość zapomnieliśmy o szacunku, którym należy darzyć naturę, dobrze więc, że są dzieła, które stale nam o tym przypominają.
Stokrotka żyje szczęśliwie na wolności i cieszy się słońcem, niebem i deszczem.
Kwiaty z pobliskiego ogrodu wywyższają się ze względu na swoją urodę.
Do stokrotki przylatuje skowronek, tańczy wokół niej i całuje ją, co spotyka się z dezaprobatą innych kwiatów.
Wolność i korzyści z niej płynące są tematem wielu utworów literackich od zarania dziejów. Również baśniopisarze nie uniknęli go w swoich dziełach. Dzięki ich uniwersalnym opowieściom, jesteśmy w stanie w łatwy sposób zrozumieć fundamentalne kwestie naszego życia, które bardzo często umykają nam wśród mnóstwa zajęć i obowiązków, jakie niesie ze sobą codzienność.
Śpiew słowika z lasu przy pałacu cesarza Chin staje się legendarny na świecie.
Cesarz sprowadza słowika do pałacu i pozbawia go wolności.
Na dwór przychodzi przesyłka z mechanicznym słowikiem – podarunkiem od cesarza Japonii.
Pani zamieć to bardzo archetypiczna baśń, której zadaniem jest uświadomienie nam, że pozytywne cechy ludzkiego charakteru, takie jak pracowitość, serdeczność i uczciwość, zawsze zostaną docenione przez innych ludzi i dobro do nas wróci. Niestety ten medal ma dwie strony – zło, które wyrządzamy innym również boleśnie w nas kiedyś uderzy.
Stara wdowa mieszka z córką i pasierbicą, z czego faworyzuje tą pierwszą, a tej drugiej zleca trudne i ciężkie zadania domowe.
Pasierbica gubi swoje wrzeciono w otchłani studni i wskakuje do niej pod presją macochy.
Dziewczyna budzi się na pięknej łące.