Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Pani zamieć to bardzo archetypiczna baśń, której zadaniem jest uświadomienie nam, że pozytywne cechy ludzkiego charakteru, takie jak pracowitość, serdeczność i uczciwość, zawsze zostaną docenione przez innych ludzi i dobro do nas wróci. Niestety ten medal ma dwie strony – zło, które wyrządzamy innym również boleśnie w nas kiedyś uderzy.
Stara wdowa mieszka z córką i pasierbicą, z czego faworyzuje tą pierwszą, a tej drugiej zleca trudne i ciężkie zadania domowe.
Pasierbica gubi swoje wrzeciono w otchłani studni i wskakuje do niej pod presją macochy.
Dziewczyna budzi się na pięknej łące.
Gęsiarka braci Grimm to uniwersalna opowieść o tym, jak bardzo nieuczciwość w życiu nie popłaca. Dzięki tej baśni uczymy się, że każde, nawet najbardziej misterne kłamstwo czy oszustwo, prędzej czy później wyjdzie na jaw, a my poniesiemy srogie konsekwencje swojego zachowania. Uczciwi za to zawsze zostaną nagrodzeni, a ich szkody zostaną im zadośćuczynione.
Królowa wysyła królewnę w drogę, zaopatrując ją w posag, a także dając mówiącego konia i służącą.
W drodze do zamku królewicza służąca zmusza królewnę do zamienienia się z nią rolami.
Niewiele współczesnych dzieł mówi o nadziei. Tym mocniej więc należy doceniać te, które to czynią, zwłaszcza jeśli robią to w tak piękny sposób, jak Hans Christian Andersen w baśni, pt. Pięć ziarnek grochu. Ta bardzo niepozorna opowieść o chorej dziewczynce, która zyskuje motywację do życia i do wyzdrowienia patrząc na kiełkujące ziarenko grochu oraz na to, jak wzrasta roślina, mówi nam, że czasem potrzeba naprawdę niepozornego gestu, by zmieniło się całe nasze dotychczasowe życie.
W strąku grochu znajduje się pięć ziaren.
Chłopczyk wydobywa ziarna ze strąka i używa ich jako pocisków do procy.
Ziarna padają na przypadkowe obszary, oprócz najmniejszego, który wpada w szczelinę okna pewnego domu.
Ziarnko z czasem zaczyna kiełkować.
Księżniczka na ziarnku grochu to nietypowa baśń, na pewno wyróżniająca się spośród innych dzieł Hansa Christiana Andersena. To opowieść o poszukiwaniu miłości, o przebiegłej królowej oraz o królewiczu, którego największym pragnieniem była prawdziwa miłość prawdziwej księżniczki. Baśń zawiera w sobie przesłanie, że jeśli czegoś szczerze pragniemy, zawsze to otrzymamy, choć może nam się wydawać, że czas oczekiwania jest niezwykle długi.
Królewicz poszukuje żony pośród księżniczek.
Królewicz wpada w smutek, gdyż nie jest w stanie sprawdzić, czy księżniczki, które spotyka na swojej drodze są prawdziwe.
W czasie burzy do zamku przybywa samotna księżniczka i prosi o schronienie i nocleg.
Calineczka to baśń autorstwa Hansa Christiana Andersena, jeden z najpopularniejszych utworów tego autora. Mówi nam o dążeniu do piękna, dobra, wolności i szczęścia. Tytułowa bohaterka, choć sama z siebie niewinna, doświadcza wielu złych stron świata i istot w nim żyjących. Nie rezygnuje jednak z własnych marzeń o szczęśliwym życiu, na które tylko ona miałaby wpływ, dzięki czemu w końcu udaje jej się to marzenie zrealizować. Dobro, które mamy w sobie i które czynimy zawsze wróci do nas w jakiejś formie.
Dzielny krawczyk to opowieść o tym, że nachalna i prostacka siła jest niczym w porównaniu z potęgą ludzkiego umysłu, trzeźwej oceny sytuacji oraz sprytu. Krawczyk udowadniał wszystkim, że jakichkolwiek chwytów by nie stosowali, i tak nie byli w stanie go przechytrzyć, ponieważ zawsze umiał obrócić sytuację na swoją korzyść. To bardzo pouczająca baśń – o ile prostsze byłoby nasze życie, gdybyśmy zawsze w obliczu problemów potrafili kierować się rozsądkiem, a nie emocjami czy gniewem.
Krawczyk zabija siedem much i upamiętnia to na swoim pasku.
Krawczyk wyrusza w świat w poszukiwaniu lepszego życia.
Krawczyk napotyka olbrzyma, mierzy się z nim na siłę i przechytrza go we wszystkich kategoriach, a potem unika śmierci z jego ręki.
Czterej muzykanci z Bremy to przewrotna baśń, która w metaforyczny sposób opowiada o tym, że każdy z nas chciałby móc starzeć się w sposób godny. Zwierzęta, które są bohaterami baśni braci Grimm nie chcą zostać zabite i przerobione na różne przedmioty czy towar, uciekają więc ze swoich gospodarstw i wspólnie udowadniają, że jeszcze na niejedno je stać. „Muzykanci” co prawda nie mieli zbytniego talentu do muzyki, jednak potrafili przegonić całą grupę niebezpiecznych rozbójników – nie brakowało im więc ani odwagi, ani też pomysłowości.