Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Roza Weneda była siostrą głównej i tytułowej bohaterki dramatu Juliusza Słowackiego, a także córką króla narodu Wenedów – Derwida. Jej postać została zbudowana na kontraście wobec siostry, Lilli. Cechą najbardziej wyróżniającą Rozę spośród tłumu jest jej wrażliwość na świat metafizyczny, jest ona bowiem w stanie zajrzeć w przyszłość i przewidzieć wypadki, które dopiero będą miały miejsce. To zresztą przyczynia się do ostatecznego upadku Wenedów.
Wenedowie to historyczny naród, który istniał w czasach Imperium Rzymskiego i zamieszkiwał tereny nadbałtyckie. Przez wielu badaczy Wenedowie uważani są za protoplastów Słowian. Polski narodowy wieszcz, Juliusz Słowacki postanowił wykorzystać ich wizerunek w swoim dramacie, pt. Lilla Weneda właśnie. Ich, a raczej czas ich walki z Lechitami, by w metaforyczny sposób odnieść się do sytuacji Polski w XIX wieku.
Ferdydurke Witolda Gombrowicza to powieść charakteryzująca się absurdem i groteską. Ten niemożliwy i w pewnym sensie nierealny świat obnaża przed nami absurdy rzeczywistości, a jego bohaterowie stanowią zwierciadło, w którym każdy człowiek może się przejrzeć i przyjrzeć swojej życiowej postawie, charakterowi i poglądom.
Balladyna Juliusza Słowackiego to istny kalejdoskop różnorodnych postaci i bohaterów, z których każda jest skwapliwie i rzetelnie skonstruowana. Czytając ten wybitny dramat ma się wrażenie, że opowiada on o rzeczywistych ludziach, którzy naprawdę żyli przed laty.
Rzadko w literaturze polskiej można przejawy tragizmu postaci o podobnej skali jak ta, która miała miejsce w Konradzie Wallenrodzie Adama Mickiewicza i stała się udziałem jego tytułowego bohatera.
Pytanie postawione w tytule jest dużo bardziej złożone niżby się mogło wydawać na pierwszy rzut oka. W dzisiejszych czasach bardzo łatwo nam używać słów „bohater”, lub „zdrajca” zwłaszcza wobec osób żyjących w przeszłości, które nie mogą się już do takiej, lub innej oceny ustosunkować.
Miłość wydaje się być nieodłącznym elementem życia każdego człowieka, nie wyłączając z tego bohaterów literackich. Uczucie to bywa motywacją do naprawdę wielkich czynów, ale potrafi być też czynnikiem wpędzającym człowieka w ogromną rozpacz i cierpienie, zwłaszcza wtedy, gdy nie może by zrealizowana. Specyficzną rolę odegrała miłość w powieści poetyckiej Adama Mickiewicza, pt. Konrad Wallenrod.
Konrad Wallenrod Adama Mickiewicza to dzieło specyficzne pod wieloma względami, jednak najciekawszym z nich jest zdecydowanie konstrukcja charakterów bohaterów. Są to, w większości przypadków, postacie niejednoznaczne, których motywacji niełatwo jest dociec.
Konrad Wallenrod to tytułowy bohater romantycznej powieści poetyckiej Adama Mickiewicza. To bohater wyjątkowy, miał bardzo skomplikowaną osobowość, która w połączeniu z nieprawdopodobnym planem zemsty na dręczycielach ojczyzny, uczynił z jego życia prawdziwą tragedię.
Konrad Wallenrod – powieść poetycka autorstwa narodowego wieszcza Adama Mickiewicza to jedno z najciekawiej skonstruowanych dzieł, jakie spotkać można w polskiej literaturze epoki romantyzmu. Fakt, że jego główny bohater jest postacią niejednoznaczną, wymykającą się schematom nawet tak różnorodnej epoki, jaką był romantyzm oraz fakt, że całość dotyczy bardzo podniosłych spraw narodowych, sprawia, że ta powieść poetycka obfituje w przeróżne wątki i motywy literackie.
Balladyna to bardzo uniwersalny dramat, który ukazuje czytelnikom fundamentalne prawdy o ludzkiej naturze. Czyni to przy pomocy wielu zręcznie dobranych symboli, które pomagają nam jeszcze bardziej wniknąć w kulturową stronę świata przedstawionego dzieła Słowackiego.
Twórcy romantyczni bardzo chętnie zrywali z uporządkowanymi formami nie tylko w poezji, lecz także w teatrze, w dramacie. Kończyło się to powstawaniem dzieł o wybitnym ładunku artystycznym, jednak takich, które trudno było wystawić na deskach osiemnastowiecznych teatrów.