Kordian – bohaterowie

Kordian Juliusza Słowackiego to jeden z najważniejszych dramatów polskiej literatury doby romantyzmu. Oczywiście, jak przystało na dramat romantyczny, dzieło to koncentruje się najmocniej na głównym bohaterze, jego życiu wewnętrznym, uczuciach, emocjach, przemyśleniach i przeżyciach. Występuje tam jednak szereg innych postaci, które mają na rozwój głównej postaci niebagatelny wpływ, to one ją kształtują, pokazują jak wygląda prawdziwy świat, pomagają mu, lub udaremniają jego działania. Oto najważniejsi bohaterowie Kordiana. 

Kordian

Bardzo młody człowiek, poeta, wrażliwiec. Pomimo młodego wieku rozgoryczony życiem, głównie za sprawą nieszczęśliwej miłości. Po nieudanej próbie samobójczej wyrusza w wielką podróż po Europie, by zweryfikować wartości, którymi kierował się dotąd w życiu. Okazuje się, że świat jest podły, a miłość, poezja, uczciwość, czy sprawiedliwość przegrywają wszędzie z siłą pieniądza. Na szczycie Mont Blanc, Kordian doznaje metafizycznej przemiany z młodzieńca-marzyciela w człowieka dojrzałego, w patriotę gotowego oddać życie za uwolnienie ojczyzny. Wraca na chmurze do Polski i spotkawszy opór i niechęć do działania ze strony rodaków, postanawia działać sam. Postanawia zastrzelić cara, lecz kiedy ma do tego okazję. powstrzymuje go sumienie. Zostaje schwytany i skazany na śmierć. 

Grzegorz

Sługa przebywający od dawna w rodzinie Kordiana. Stary wiarus, dobry człowiek, doświadczony żołnierz. Traktuje młodzieńca po ojcowsku, kocha go i przejmuje się jego losem. W I akcie bardzo niepokoi go depresyjne usposobienie młodzieńca. Wychowuje go w duchu patriotycznym, wznieca w nim ducha miłości do ojczyzny opowiadając mu o własnej walce o niepodległość Polski, a także o zesłaniu i o tym, jakie piekło przeszedł tam przez Moskali. 

Książę Konstanty 

Postać historyczna. W dramacie przedstawiony w sposób niejednoznaczny. Z jednej strony jest psychopatą skłonnym do zbrodni popełnianych zarówno własnymi rękami, jak i tych, których dokonywał za pomocą armii. Ma obsesję na punkcie polskości, zwłaszcza wojska polskiego. Jest założycielem kręgu szpiegowskiego, którego zadaniem jest inwigilowanie polskiego podziemia niepodległościowego. Żonaty z Polką. 

Wioletta

Kochanka Kordiana z czasów jego podróży po Europie. Pochodzi z Włoch. To na jej przykładzie Kordian boleśnie uprzytomnia sobie, że miłość nie jest dużo warta, jeśli nie jest poparta znacznymi kwotami pieniędzy. Kochanka zostawia go dla bogatszego. 

Papież

Głowa Kościoła Rzymskokatolickiego, u którego na audiencji przebywa Kordian. Ojciec Święty wbrew pokładanym w nim nadziejom, nie interesuje się sprawą wolności Polaków, a wręcz mówi Kordianowi, że lepiej by było, gdyby pogodzili się oni ze swoim losem i zaprzestali walki. 

Doktor

Człowiek symbolizujący zło, degradację, nieuczciwość i samego diabła. Spotyka się z Kordianem, gdy ten przebywa w szpitalu psychiatrycznym po nieudanym zamachu na cara. Za wszelką cenę stara się zdołować Kordiana. Pokazać mu, że jego cel, nie dość, że jest niemożliwy do zrealizowania, to jeszcze w samej swojej istocie zahacza o obłęd. 

Ksiądz i Prezes

Dwóch bardzo podobnych do siebie nawzajem bohaterów. Obaj należą do kierownictwa spisku patriotycznego, lecz zamiast wzniecać żar bitewny w spiskowcach, gaszą go, obalają wszystkie pomysły, wszędzie szukają możliwych niepowodzeń, nie dążą do ustalenia jednolitego planu, niemal sabotują działanie organizacji. 

Józef Chłopicki

Postać historyczna. Stary generał armii, który był przeciwnikiem dążenia do niepodległości poprzez walkę zbrojną, wiedział bowiem, że Polacy nie są na nią wystarczająco przygotowani. 

Adam Czartoryski

Postać historyczna. Polski Książę, zwolennik dążenia do oswobodzenia ojczyzny spod jarzma zaborcy na drodze dyplomatycznej.

Joachim Lelewel

Postać historyczna. Wybitny historyk i naukowiec. Działał na rzecz niepodległości, jednak wielokrotnie zachowywał się w tej kwestii w sposób niejednoznaczny, nie deklarował się jasno po stronie ludzi dążących do powstania zbrojnego. 

Jan Krukowiecki

Postać historyczna. Generał, jeden z dowódców powstania listopadowego, skrajny konserwatysta. Później obciążany winą za zbyt wczesne zakończenie powstania. Zesłany na Syberię. 

Obłąkani

Dwóch obłąkanych ludzi, z którymi sąsiaduje Kordian, kiedy zostaje umieszczony w szpitalu psychiatrycznym. Jeden przedstawia się jako mitologiczny Atlas, drugi jako Jezus Chrystus. Ich obłęd ma być rzekomo podobny do myśli Kordiana o uwolnieniu Polski spod zaborów. 

Spiskowcy

Młodzi ludzie, którzy garną się do powstańczej walki w imię odzyskania niepodległości przez Polskę. Ich zapał zostaje jednak wystawiony na próbę w starciu z argumentacją ludzi starszych, w tym Księdza i Prezesa, którzy go gaszą. Pokazują młodym niedoskonałości ich planu, obalają mit o romantyczności walki, która z góry skazana jest na porażkę. Pod ciężarem takich argumentów w końcu młodzi ludzie dają za wygraną i rezygnują z organizacji powstania. Ta decyzja ma wpływ na Kordiana, który widząc tak podłą inercję w narodzie postanawia działać w pojedynkę i dokonać zamachu na cara oraz na Księcia Konstantego. 

Dodaj komentarz