Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa. Udowodnij, że każde z rodzeństwa przeszło przemianę w czasie akcji utworu

Jednym z głównych czynników, dla których Opowieści z Narnii stały się kanoniczną powieścią w nurcie fantasy jest fakt, że z jej głównymi bohaterami – czwórką rodzeństwa Pevensie – można się bardzo łatwo utożsamić, a także to, że każde z dzieci w pewnym sensie zmienia się pod wpływem wydarzeń, których doświadczają w Narnii. Obserwacja tych zmian, kiedy dzieci w przyspieszonym tempie muszą stać się dorosłe i odpowiedzialne, jest prawdziwie fascynująca. 

Piotr

Najstarszego członka rodzeństwa Pevensie poznajemy jako młodzieńca bardzo ciekawego świata. Jest starszy od pozostałej trójki, co nakłada na niego poczucie obowiązku i odpowiedzialności za resztę. Jest on jednak jedynie nastolatkiem, który wciąż skłonny bywa do zabawy i wygłupów, chociaż kiedy wymaga tego sytuacja, zawsze wykazuje się zdrowym rozsądkiem i chłodną oceną sytuacji. Pobyt w Narnii wymaga od niego jednak znacznie więcej. Otrzymuje od Świętego Mikołaja tarczę i magiczny miecz, który już niedługo musi wykorzystać w samotnej walce z wielkim wilkiem, który zaatakował Zuzannę. Piotr zdaje ten sprawdzian i zostaje przez Aslana pasowany na rycerza. Również wartości wyznawane przez Piotra zostają poddane próbie, kiedy dowiaduje się o zdradzie Edmunda. Więzy krwi okazują się silniejsze od gniewu. Stara się usprawiedliwić czyny brata, a nawet część winy wziąć na siebie. Nie waha się przed ruszeniem mu na pomoc. Ostatecznie widzimy Piotra jako odważnego i rozsądnego dowódcę wojsk Narnii w walce z siłami Białej Czarownicy, a później jako wspaniałego władcę Narnii. 

Zuzanna

Zuzanna jest z początku spokojną i łagodną dziewczyną, której główną cechą jest troska o młodsze rodzeństwo. Jest cicha, nieco wycofana, niekiedy sprawia wrażenie odrobinę zalęknionej. Zmienia się, kiedy życie stawia przed nią prawdziwe niebezpieczeństwa. Potrafi przełamać swój lęk i wykazać się odwagą. Zachowuje trzeźwy umysł w czasie ataku wilka i wzywa pomocy, dzięki czemu zostaje uratowana. Wraz z Łucją podążają za Aslanem, by patrzeć na jego okrutną ofiarę, a potem oddać mu cześć. Walczy w czasie wielkiej bitwy z Białą Czarownicą. Staje się odważna, udaje jej się przy tym nie zatracić swoich dawniejszych przymiotów. 

Edmund

Złośliwy, zakompleksiony, nadużywający swojej przewagi nad młodszą siostrą – tak można by określić Edmunda z początku powieści. W jego wewnętrzną pustkę idealnie trafia Biała Czarownica, która obiecuje mu wiele rzeczy, których chłopak pragnie. Ostatecznie zdradza swoje rodzeństwo, a o wadze swojego czynu dowiaduje się dopiero, kiedy widzi okrucieństwo Królowej. Wówczas zmienia się i kiedy zostaje odbity przez sługi Aslana jest zdeterminowany, by odwagą i inteligencją odkupić swoje czyny. Staje się uczciwy, sprytny, traci dziecięcą naiwność i łatwowierność na rzecz znajomości pułapek życia. 

Łucja

To energiczna, wesoło usposobiona dziewczynka, która jako pierwsza odkrywa przejście do Narnii. Od początku jest bardzo naiwna i wiecznie roztrzepana. Potrafi jednak obronić swoje zdanie, bywa uparta. Wydarzenia w Narnii wyzwalają w niej odwagę oraz pokłady empatii. Dziewczynka zaczyna rozumieć, że życie bywa okrutne i że za każdą podjętą przez nas w życiu decyzję będziemy musieli ponieść konsekwencję. Łucja staje się dojrzała już jako dziecko. 

Dodaj komentarz