Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Tadeusz Gajcy to jeden z najbardziej znanych przedstawicieli twórców należących do Pokolenia Kolumbów. Pod tą nazwą kryją się artyści, których młodość i debiuty przypadały na okres II wojny światowej. Sam Gajcy tego konfliktu nie przeżył, zginął, walcząc w powstaniu warszawskim. Okres wojny mocno odbił się na jego dziełach, które często prezentują katastroficzny obraz rzeczywistości.
Felix Polon to jeden z trójki głównych bohaterów powieści przygodowej dla młodzieży autorstwa Rafała Kosika pt. Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi. To chłopak wyjątkowy, obdarzony zmysłem wynalazcy i odkrywcy, który odziedziczył po swoim ojcu. Jest barwną postacią, której nie da się nie polubić.
Wesele Stanisława Wyspiańskiego to dramat z kluczem. Autor zainspirowany rzeczywistym weselem, na którym się znalazł postanowił – oczywiście artystycznie je przeinaczając – przedstawić je w utworze. Aby nadać swojemu dziełu autentyczności, wiele postaci sztuki wzorował na osobach, które spotkał na weselu. Tak było między innymi z Panem Młodym, pod którego dramatyczną kreacją miał się ponoć znajdować Lucjan Rydel, młodopolski poeta i dramatopisarz.
Wiele postaci z dramatu pt. Wesele Stanisława Wyspiańskiego to odwzorowania rzeczywistych ludzi ze środowiska krakowskiego przełomu XIX i XX wieku. Autor w realia wiejskiej zabawy weselnej przeniósł cały kalejdoskop postaci, które zaobserwował na rzeczywistym weselu, które natchnęło go do stworzenia dramatu. Jedna z postaci, Poeta, została zainspirowana jednym z najbardziej znanych pisarzy modernistycznych – Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem.
Stanisław Wyspiański znany był ze swojej fascynacji światem wsi i chłopstwem. Nic więc dziwnego, że akcję swojego najsłynniejszego dramatu umieścił w podkrakowskich Bronowicach. Wśród bohaterów Wesela nie mogło zabraknąć przedstawicieli chłopstwa, a najbardziej charakterystycznym z nich był Czepiec.
Bajka to bardzo specyficzny gatunek literacki. Krótkie, wierszowane i obdarzone sporą dawką humoru i liryzmu utwory od wieków służą nam jako moralna i egzystencjalna nauka w miniaturze, w pigułce. Dzięki skrótowości bajek oraz temu, że ich autorzy bardzo często posługują się alegorią i personifikacją (bohaterami najczęściej bywają zwierzęta), łatwiej jest nam przyjąć prawdę o własnych niedociągnięciach i słabościach, którą moglibyśmy odrzucić, gdyby ktoś zechciał upomnieć nas wprost.
Najszlachetniejszy Książę Gopła, Kirkor, oraz jego światła Narzeczona, Balladyna, mają zaszczyt zaprosić wszystkich mieszkańców okolic Jeziora Gopło, wszystkich Wielkopolan oraz wszystkich, którzy pod szlachetną władzą Księcia pozostają z dziada pradziada, na uroczystość zaślubin Wielmożnego Księcia oraz jego ukochanej Balladyny, która Księżną na dniach się stanie.
Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi to jedna z najpopularniejszych powieści z nurtu młodzieżowo-przygodowego ostatnich dekad w Polsce. Historia trójki niezwykłych nastolatków obdarzonych inteligencją oraz zdolnościami nadprzyrodzonymi, którzy poszukują duchów, walczą z gangiem robotów czy odkrywają tajemnice ukrytych skarbów – wszystko to tworzy barwną mozaikę fabularną, w której nawet najbardziej wymagający młodzi czytelnicy na pewno znajdą coś dla siebie.
Żona modna to utwór satyryczny, opublikowany we wrześniu 1779 roku, jako część większego zbioru Satyry. Za przywilejem. Jego autorem jest Ignacy Krasicki, jeden z ważniejszych przedstawicieli polskiej literatury oświecenia, a ponadto duchowny i hrabia (nazywany księciem poetów polskich).
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska była polską poetką oraz dramatopisarką, tworzącą w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Jej utwory podejmowały tematykę istotną dla kobiet, a jednocześnie niejednokrotnie uważaną za skandalizującą. Omawiany wiersz Złote myśli kobiety opublikowany został na łamach czasopisma Skamander w roku 1923 (Skamandryci byli grupą literacką, z którą Pawlikowska-Jasnorzewska była dość swobodnie powiązana).
Wiersz Juliusza Słowackiego „Testament mój” powstał na przełomie 1839 i 1840 roku w Paryżu. Przedstawia przemyślenia przebywającego na emigracji poety, który czuje, że zbliża się do końca życia. Wątki osobiste przeplatają się z patriotycznymi.
Utwór Juliusza Słowackiego „Hymn o zachodzie słońca na morzu”, jest znany pod incipitem „Smutno mi, Boże!”. Powstał w 1836 roku podczas morskiej podróży do Aleksandrii. Utwór wyraża cierpienie i samotność emigranta, który prawdopodobnie nigdy nie wróci do ojczyzny.