Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Średniowiecze wykształciło bardzo specyficzny obraz zarówno człowieka, jak i całego społeczeństwa. Dominowała wówczas w Europie religia chrześcijańska, która w dosyć rygorystyczny sposób wskazywała ludziom jedyną słuszną drogę życia.
Alegoria to jeden z najsłynniejszych środków stylistycznych, stosowanych przeważnie przez tych twórców, pisarzy i poetów, którzy chcą zwrócić uwagę swoich odbiorców na pewne uniwersalne prawdy o naturze człowieka, życiu i świecie dookoła nas.
Miłość to najbardziej intensywne uczucie, jakiego może doświadczyć człowiek w trakcie swojego życia. Jest ona obecna na każdym kroku, nie tylko we wnętrzu człowieka, lecz także w popkulturze. O miłości opowiada większość dzieł światowej sztuki, ma swoje szczególne miejsce w religiach, itp.
Średniowiecze wykształciło bardzo specyficzny rodzaj myślenia o istnieniu i odchodzeniu ludzkim. Uwaga przeciętnego obywatela średniowiecznej Europy miała się skupiać nie tyle na dobrym życiu, co na ciągłym zasługiwaniu na życie wieczne.
Artur to główny bohater wybitnego i słynnego dramatu autorstwa Sławomira Mrożka, pt. Tango. To bardzo ciekawa postać, która w panującym w jego domu chaosie, wydaje się jedynym człowiekiem posiadającym „normalne” postrzeganie rzeczywistości.
Poppea była żoną cezara Nerona w powieści Quo vadis Henryka Sienkiewicza. Była uważana za najpiękniejszą kobietę na świecie. To jednak nie zjednywało jej sympatii społeczeństwa rzymskiego, ponieważ jeszcze słynniejsze od jej urody, było jej okrucieństwo, wywołane zapewne niełatwymi i traumatycznymi doświadczeniami życiowymi.
Tygellinus był w powieści pt. Quo vadis Henryka Sienkiewicza jednym z najważniejszych i najbliższych współpracowników Nerona. Był to człowiek podły, dwulicowy, kierujący się w życiu tępą przemocą. Trudno jednak odmówić mu pewnej dozy inteligencji i wyrachowanej przebiegłości, które jednak wykorzystywał wyłącznie do osiągania swoich nieczystych celów i eliminacji przeszkód.
Święty Piotr to jedna z historycznych postaci, które pojawiły się w powieści Henryka Sienkiewicza, pt. Quo vadis. Człowiek ten uchodził za jednego z pierwszych uczniów samego Jezusa Chrystusa, jego najważniejszego apostoła oraz pierwszego papieża. Jego postać odgrywa niebagatelną rolę w powieści, w której jednym z głównych wątków są prześladowania chrześcijan w pierwszych dekadach po śmierci Chrystusa.
Śmierć to temat bardzo często podejmowany przez poetów i poetki. Wiersze o śmierci są najczęściej pełne smutku, melancholii, zadumy. Sięgamy po nie zwłaszcza w okolicach Wszystkich Świętych – poezja dotycząca umierania pozwala nam lepiej przeżyć ten szczególny czas. Wiersze o śmierci bywają podniosłe, bywają też utrzymane w tonie „niskim”, temat śmierci przeplata się tam z tym, co codzienne, zwyczajne. Jakie wiersze o śmierci warto poznać? Przekonajmy się.
Eunice to jedna z drugo-, a nawet trzecioplanowych postaci powieści historycznej autorstwa Henryka Sienkiewicza, pt. Quo vadis. Była to jedna z niewolnic służących w domu patrycjusza Petroniusza, jednego z najbliższych współpracowników Nerona. Kochała bezinteresownie swojego pana, co w końcu zostało jej wynagrodzone przez los.
W życiu spotyka nas bardzo wiele trudnych wyborów i decyzji. Zwykle pojawiają się one w sytuacjach krańcowych, ekstremalnych, w których musimy się wykazać zimną krwią i rozsądkiem. To, jak reagujemy w takich chwilach, najbardziej świadczy o tym, jakimi ludźmi jesteśmy.
„Podróże kształcą” – to powiedzenie słyszał chyba każdy z nas. Istotnie, podróżując mamy okazję poznawać nowych ludzi, nowe kultury i języki, smakować egzotycznych potraw czy po prostu poznawać inne krajobrazy. Podróż jako motyw literacki zajmuje bardzo dużo miejsca w literaturze i było tak od samych jej początków.