Sofokles

Sofokles żył od około 496 do 406 roku przed naszą erą. Był ateńskim dramatopisarzem i jednym z najważniejszych twórców tragedii greckiej. Urodził się w Kolonos pod Atenami. Uczestniczył w życiu publicznym, pełniąc także funkcje wojskowe i religijne. Wielokrotnie odnosił sukcesy w konkursach teatralnych. Jego działalność przypada na okres rozkwitu oraz politycznych napięć ateńskiej demokracji.

Spośród licznych napisanych sztuk w całości zachowało się siedem tragedii. Do najbardziej znanych należą „Antygona”, „Król Edyp” i „Elektra”. Sofokles rozwijał możliwości dramatycznego dialogu i konfliktu między postaciami. Tradycja wiąże z nim wprowadzenie trzeciego aktora. Jego bohaterowie podejmują decyzje w sytuacjach ograniczonej wiedzy oraz sprzecznych zobowiązań. Katastrofa ujawnia granice ludzkiego rozpoznania, a nie tylko prostą karę za złą intencję.

W „Antygonie” zderzają się obowiązek rodzinny, prawo religijne i władza państwowa. W „Królu Edypie” poszukiwanie prawdy prowadzi do odkrycia własnej tożsamości. Chór pomaga ukazać społeczny oraz religijny wymiar wydarzeń. Utwory Sofoklesa nie przestają pytać o odpowiedzialność człowieka działającego pod presją. Ich konflikty wielokrotnie interpretowano na nowo w późniejszych epokach. Dorobek autora pozostaje jednym z fundamentów europejskiego teatru i myślenia o tragizmie.