Do Leukonoe – interpretacja wiersza

Podmiot liryczny podkreśla, że czas bardzo szybko płynie („mknie rok za ro­kiem, jak jed­na go­dzi­na”). Jest więc przekonany, że nie warto tracić cennych lat na rozważania i obawy. Osoba mówiąca nakazuje Leukonoe, aby „łapała każdy dzień”. W utworze pojawia się słynna łacińska sentencja carpe diem, czyli „chwytaj dzień”. Stała się jedną z najważniejszych maksym filozofii epikurejskiej. Opiera się ona na hedonizmie, czyli przekonaniu, że istotą szczęścia jest odczuwanie przyjemności. Epikur uważał, że człowiek powinien wyzbyć się wszystkich pragnień, ponieważ wtedy szczęściem stanie się sam fakt egzystencji. Hedonizm jest więc dla epikurejczyków życiem wolnym od cierpienia.

Podmiot liryczny przestrzega Leukonoe, aby korzystała z każdego dnia i czerpała z niego to, co najlepsze. Dziewczyna nie powinna martwić się o przyszłość, ale cieszyć się życiem, ponieważ czas bardzo szybko płynie. Horacy przekonuje, że należy żyć, zgodnie z odwiecznym rytmem natury. Kolejne pory roku świadczą o upływie czasu, ale też porządkują ludzką egzystencję. Człowiek powinien uznać wyższość bogów i pogodzić się ze swoim losem.

Dodaj komentarz