Wiosna – interpretacja wiersza

Obraz ukazanego miasta jest przerażający, jest pełen biedy i zatracenia moralnego, istna sodoma i gomora. Przedstawiona wizja jest z pomocą groteski i ironii, kpi z mieszczan, a jego słowa mają przeciwne znaczenie. Celebracja święta staje się pretekstem do porzucenia moralności. Widoczny jest również wpływ filozofii witalizmu, który stworzył Bergson. Postulował on, że we wszystkich zjawiskach życiowych znajdują się siły witalne, stąd fascynacja dynamizmem, kultem ruchu i biologicznym postrzeganiem człowieka. Tłum w „Wiośnie” jest w ciągłym ruchu, panuje chaos i zamieszanie. Życie mieszczan skupia się na cielesności i podążaniu za instynktem, więc kieruje nimi siła życiowa i chęć prokreacji. 

Miasto pokazane w utworze przypomina opis z wiersza Rimbauda „Paryż się budzi”, który Tuwim przetłumaczył na język polski, stąd prawdopodobnie tak silna inspiracja tym obrazem. Wizja mieszczan odwołuje się do „Mieszkańców”, jednak skupia się na innych przywarach. Tutaj poeta stawia na krytykę popędów seksualnych mieszczan, we wspomnianym już utworze opisuje jednak bardziej ich zawiść, filister i skupienie na finansach. Można więc wysnuć wniosek, że przedstawia różne grupy społeczne ośrodka miejskiego, w „Wiośnie” opisuje bardziej brutalną i biedną społeczność.

Dodaj komentarz