Legenda o Janie i Cecylii – streszczenie

Autor: Grzegorz Paczkowski

Pewnego razu, o czynach Jana i Cecylii usłyszał król Zygmunt August. Przebywał on akurat na polowaniach w Puszczy Knyszyńskiej. Monarcha postanowił odwiedzić tych ciekawych ludzi. Kiedy wraz ze swoją świtą dotarł do ich majątku, jego oczom ukazała się już nie puszcza przystosowana do życia w niej, lecz ogromna osada z wieloma domami, ogrodami, polami uprawnymi, hodowlą bydła, wiatrakami, itp.

Było tam wszystko, czego potrzeba do życia, a wszystko to zostało stworzone dzięki wielkiej pracy Cecylii i Jana, którzy w tamtym czasie dobiegali już setnego roku życia. Król wezwał ich przed swoje oblicze i w dowód uznania za przystosowanie do warunków mieszkalnych, nieprzystępnej puszczy, nadał im tytuł szlachecki, a na pamiątkę „bohatyrstwa”, jakim się odznaczali, osada przez nich stworzona została nazwana Bohatyrowicze. Takie zresztą nazwisko od tej pory mieli nosić potomkowie Cecylii i Jana. 

Dodaj komentarz