Tango – opracowanie

Współczesność to termin trudny do uchwycenia jednoznaczną definicją, ponieważ w zależności od czasów jest ona inna. Twórcy literatury piszą, by spróbować wyrazić obraz i kształt własnej epoki. Niektóre jednak z tych dzieł wyrażają przy okazji prawdy na tyle uniwersalne, że na zawsze pozostają współczesne właśnie. Takim dramatem jest m.in. Tango Sławomira Mrożka. 

Komizm to bardzo szerokie pojęcie, które w literaturze określa wszystkie zabiegi stylistyczne i semantyczne, mające w w odbiorcy wywołać efekt rozbawienia. Komizm potrafi służyć bardzo wielu rzeczom, zarówno w warstwie formalnej, jak i znaczeniowej – ma wiele funkcji.

Groteska to kategoria estetyczna, nad której znaczeniem głowią się filologowie od lat. Jej jednoznaczne zdefiniowanie nie jest takie proste, jak mogłoby się to wydawać, ale na potrzeby rozpatrywania jej w przypadkach konkretnych dzieł literatury można powiedzieć, że jest to sytuacja, w której łączą się ze sobą sytuacje, wydarzenia, postacie lub nastroje skrajnie do siebie nieprzystające pod względem emocjonalnym, by wywołać jeszcze większą reakcję u odbiorcy.

Sławomir Mrożek potrafił nadawać swoim dziełom wymiar uniwersalny. Jego opowiadania można więc interpretować jako odnoszące się do ogólnej kondycji jednostek i społeczeństw, lecz także jako sportretowanie świata współczesnego. Dobrym tego przykładem jest najwybitniejszy dramat tego twórcy, pt. Tango. 

Sławomir Mrożek należał do twórców zaangażowanych społecznie, co oznacza, że jego utwory w mniejszym lub większym stopniu można było odnosić do rzeczywistej sytuacji politycznej i społecznej czasów, w których tworzył. Dobrym tego przykładem jest dramat Tango – najsłynniejsze dzieło autora, do dziś znajdujące się w kanonie literatury polskiej XX wieku. 

W Tangu Sławomira Mrożka odnaleźć można bardzo wiele motywów literackich, jednak jednym z najważniejszych jest motyw władzy. Jest tak głównie z powodu okoliczności historycznoliterackich, jakie towarzyszyły powstaniu i publikacji dzieła.

Sławomir Mrożek w swoim słynnym dramacie, pt. Tango, dokonał literackiej diagnozy społeczeństwa polskiego w jemu współczesnych czasach. Był to historycznie ciężki moment dla Polaków, ponieważ znajdowali się oni w kraju zarządzanym przez komunistów. Ustrój prowokował niesprawiedliwości społeczne, ubóstwo oraz pomieszanie wartości w umysłach młodych ludzi.

Tango Sławomira Mrożka to jeden z tych utworów, które w bardzo bezpośredni sposób dotykają problemu konfliktu pokoleń. Motyw ten występuje w wielu dziełach, w tym jednak przypadku staje się on wątkiem głównym, w dodatku jest ujęty w bardzo specyficzny, charakterystyczny dla Mrożka, groteskowy sposób. 

Tango Sławomira Mrożka to utwór niezwykły. Pod względem ilości występujących w nim postaci jest to dramat kameralny, lecz każdy z bohaterów zapada głęboko w pamięć i jest równie ważny dla odpowiedniego zrozumienia całości. 

Ala to jedna z bohaterek Tanga Sławomira Mrożka. To młoda dziewczyna, która wychowuje się w świecie pozbawionym jakichkolwiek norm obyczajowych. Stąd też jej zagubienie i niezdecydowanie, które w bezlitosny sposób odbija się na głównym bohaterze, Arturze. 

Edek to drugoplanowa, choć bardzo istotna, postać z dramatu pióra Sławomira Mrożka, pt. Tango. Jest to człowiek, który samym swoim istnieniem zaprzecza ideom promowanym przez głównego bohatera. Uosabia tępą siłę, przemoc, do której prowadzi brak wykształcenia, wychowania i jakiejkolwiek kultury. 

Eugenia to jedna z bohaterek dramatu Sławomira Mrożka, pt. Tango. Jest przedstawicielką najstarszego pokolenia bohaterów, jednak jej powierzchowność i zachowanie nie licują z powagą, jakiej oczekiwałoby się po osobie w jej wieku i z jej doświadczeniem życiowym.