Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Sławomir Mrożek jest uważany za jednego z najwybitniejszych literackich karykaturzystów polskich XX wieku. W swoich dramatach przedstawiał rzeczywistość PRL-u w krzywym zwierciadle, dzięki czemu jeszcze dobitniej uzmysławiał odbiorcom absurd otaczającego ich świata, jego szarość, dwulicowość oraz jałowość moralną i intelektualną.
Mała apokalipsa Tadeusza Konwickiego to jeden z najważniejszych utworów, jakie powstały w epoce Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Jest to dzieło wynikające z epoki, w której powstało i w bezlitosny oraz wstrząsający sposób ową epokę opisujące.
Nie-Boska komedia Zygmunta Krasińskiego to jeden z najważniejszych utworów polskiego romantyzmu. Jego autor, Zygmunt Krasiński, jest trzecim – obok Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego – wieszczem polskim i to właśnie w tym dramacie wyraził w pełni swoje poglądy na świat, ojczyznę, poezję oraz miejsce człowieka pomiędzy światami materii i duchowości. Całość jest jednocześnie opisem starcia starej rzeczywistości z nową, która w połowie XIX wieku zaczynało już nosić znamiona rewolucji. Nie-boska komedia jest więc utworem jednocześnie bardzo mocno osadzonym w sobie współczesnych czasach oraz uniwersalnym, możliwym do satysfakcjonującego czytania i interpretowania niezależnie od czasów i epok.
Romeo i Julia Williama Szekspira to chyba najsłynniejsze dzieło dramatyczne, jakie powstało w historii literatury. Trudno znaleźć kogoś, kto przynajmniej raz w życiu nie słyszałby o tragicznych kochankach z Werony. Dwa imiona nieszczęśliwych kochanków stały się synonimem wszystkiego, co wiąże się z wielką emocjonalną i romantyczną miłością oraz z przeszkodami, jakie na jej drodze potrafi postawić życie.
Ziele na kraterze to jedna z najsłynniejszych książek autorstwa Melchiora Wańkowicza. To bardzo szczera i piękna opowieść biograficzna, w której miłość ludzi przeplata się z okrucieństwem czasów, w których żyją. Autor opisuje budowanie, rozwój i życie swojej rodziny ze wszystkimi ich radościami, smutkami, trudnościami i chwilami szczęścia. Sielanka kończy się jednak, gdy wybucha II wojna światowa i rodzina zostaje rozproszona po świecie, jednak nadal jest blisko, dzięki nieprawdopodobnie silnej więzi.
Jacek Soplica jest jednym z głównych bohaterów epopei narodowej Adama Mickiewicza pt. Pan Tadeusz, a jednocześnie jednym z najważniejszych bohaterów literackich polskiej literatury epoki romantyzmu.
Kiemlicze – ojciec oraz dwóch synów-bliźniaków, Kosma i Damian – to trzecioplanowe postacie z Potopu Henryka Sienkiewicza. Jednak ich ingerencja w fabułę powieści oraz przede wszystkim w losy głównego bohatera, Andrzeja Kmicica, jest na tyle istotna, że nie sposób pominąć ich w żadnym opracowaniu lektury.
Postać furmana Wysockiego w Lalce Bolesława Prusa reprezentuje najuboższą warstwę społeczeństwa Warszawy końca XIX wieku.
Charlie i fabryka czekolady autorstwa Roalda Dahla to jedna z najsłynniejszych powieści dla dzieci, która cały czas zyskuje nowe rzesze wielbicieli w coraz to nowszych pokoleniach czytelników. O niesłabnącej popularności historii o Willym Wonce, jego magicznej fabryce oraz małym Charliem Buckecie świadczy przynajmniej kilka jej ekranizacji na przestrzeni wielu lat.
Dokładnie w momencie, kiedy Romeo wziąć duży łyk trucizny z flakonika, poczuł na swojej skórze delikatne dotknięcie. Flakonik zatrzymał się tuż przy ustach, ponieważ jego umysł na ułamek sekundy się zatrzymał. W późniejszych latach dziękował Bogu, że nie zignorował tego delikatnego ruchu i że przed odebraniem sobie życia zapragnął jeszcze raz spojrzeć na ukochaną.
Dziady cz. II to słynny dramat autorstwa Adama Mickiewicza, część dłuższego cyklu, opowiadający o starodawnym pogańskim rytuale przywoływania dusz umarłych i próbowania zaspokojenia ich potrzeb. To niesamowita płaszczyzna literacka, na której spotyka się metafizyka, religia oraz starodawna, przedchrześcijańska wiara.
Szedł pewnie, jak zresztą zawsze. jego krok dawał jasno do zrozumienia, że nie warto stawać mu na drodze. Przeszkody albo omijał, albo je niszczy. Był postrachem szkoły i kiedy szedł po jej korytarzach, wszyscy schodzili mu z drogi. Był ubrany w skórzaną kurtkę, zupełnie nieadekwatną do pogody na zewnątrz, oraz w bojówki i ciężkie skórzane buty. Wyglądał jakby wybierał się na heavy-metalowy koncert, a nie na lekcję francuskiego czy geografii.