Sławomir Mrożek

Sławomir Mrożek (1930–2013) był polskim dramatopisarzem, prozaikiem i rysownikiem. Urodził się w Borzęcinie. W młodości związał się z Krakowem i prasą. Rozpoznawalność zdobywał jako autor satyrycznych rysunków oraz krótkich opowiadań. Jego twórczość rozwijała się w warunkach powojennego systemu politycznego. Z czasem coraz wyraźniej ujawniała krytyczny dystans wobec ideologii i zbiorowych rytuałów.

Do najważniejszych dramatów Mrożka należą „Policja”, „Tango” i „Emigranci”. Autor konstruował sytuacje o wyrazistych, pozornie logicznych zasadach. Ich konsekwentne rozwinięcie prowadzi do absurdu i odsłonięcia przemocy. W „Tangu” bada konflikt między formą, buntem a brutalną siłą. W „Emigrantach” przedstawia zależność ludzi o odmiennych ambicjach i społecznych doświadczeniach. Jego teatr łączy groteskę z filozoficznym oraz politycznym namysłem.

Przez wiele lat Mrożek mieszkał poza Polską, między innymi we Francji i Meksyku. Tworzył również dzienniki, listy i prozę autobiograficzną. Po ciężkiej chorobie opisał odzyskiwanie pamięci i języka w „Baltazarze”. Charakterystyczna oszczędność stylu współistnieje u niego z precyzją konstrukcji. Jego sztuki weszły do międzynarodowego repertuaru teatralnego. Zmarł w Nicei w 2013 roku.