Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Opowieści z Narnii: lew, czarownica i stara szafa C.S. Lewisa to jedyna w swoim rodzaju powieść fantastyczna, która nie tylko stwarza nowy oryginalny świat, lecz także łączy go ze światem realistycznym. Dzięki temu czytelnicy mogą jeszcze mocniej uwierzyć w magię i niezwykłość przedstawianych w powieści historii i wydarzeń.
Generalnie rzecz ujmując to, czy książka jest ciekawa, czy też nie, jest sprawą indywidualną i zależy od czytelnika. Uważam jednak, że są książki, które mają tyle zalet i tyle rzeczy przemawia za ich doskonałością, że raczej trudno o to, by komuś mogły się nie spodobać. Jedną z takich powieści są moim zdaniem Opowieści z Narnii: lew, czarownica i stara szafa autorstwa C.S. Lewisa.
Powieść Clive’a Staplesa Lewisa, pt. Opowieści z Narnii: lew, czarownica i stara szafa to lektura, która zrobiła na mnie ogromne pozytywne wrażenie. Jest tak przynajmniej z kilku powodów. Po pierwsze, mimo że już wcześniej miałem do czynienia z literaturą fantasy, pierwszy raz spotkałem się z fabułą, w której świat fantastyczny przeplata się z rzeczywistym.
Wiersz Stanisława Barańczaka „Jeżeli porcelana, to wyłącznie taka” pochodzi z tomiku „Tryptyk z betonu, zmęczenia i śniegu”, który ukazał się w 1980 roku. Tematem wiersza jest nietrwałość wszystkiego, co zostało człowiekowi dane, przemijalność.
Opowieści z Narnii: lew, czarownica i stara szafa C.S. Lewisa to jedna z najsłynniejszych powieści fantasy wszech czasów. To niezwykła powieść, w której autorowi udało się wykreować piękny i oryginalny świat wypełniony po brzegi magią i niesamowitymi postaciami. Główni bohaterowie są stawiani w sytuacjach, które wymagają od nich odwagi, dojrzałości i odpowiedzialności. To wielowątkowa opowieść o przyjaźni, lojalności i poświęceniu, którą każdy powinien poznać.
Opowieści z Narnii:lew, czarownica i stara szafa Clive’a Staplesa Lewisato jedna z najbardziej popularnych powieści fantasy XX wieku na całym świecie. Nie tylko przedstawia ona wciągającą historię i przekazuje piękne wartości ubrane w przystępny dla czytelnika przygodowo-magiczny płaszcz, lecz przede wszystkim napisana jest w ciekawy sposób, który wciąga od pierwszej stronnicy.
W 2006 roku na ekrany kin na całym świecie weszła długo oczekiwana ekranizacja jednej z najbardziej popularnych książek z nurtu fantasy XX wieku. Chodzi oczywiście o Opowieści z Narnii C.S. Lewisa i z całą odpowiedzialnością można stwierdzić, że film aspiruje do kinematografii najwyższej klasy, tak jak jego literacki pierwowzór stał się najwyższej klasy literaturą.
Jednym z głównych czynników, dla których Opowieści z Narnii stały się kanoniczną powieścią w nurcie fantasy jest fakt, że z jej głównymi bohaterami – czwórką rodzeństwa Pevensie – można się bardzo łatwo utożsamić, a także to, że każde z dzieci w pewnym sensie zmienia się pod wpływem wydarzeń, których doświadczają w Narnii. Obserwacja tych zmian, kiedy dzieci w przyspieszonym tempie muszą stać się dorosłe i odpowiedzialne, jest prawdziwie fascynująca.
Opowieści z Narnii zostały po raz pierwszy wydane w 1950 roku, czyli zaledwie parę lat po zakończeniu II wojny światowej, w czasie której rozgrywa się akcja powieści. Lew, czarownica i stara szafa stała się początkiem siedmiotomowej serii, która na stałe wpisała się w kanon literatury fantasy i zdobyła milionowe rzesze czytelników na całym świecie, a nawet doczekała się ekranizacji.
Powieść Clive’a Stamplesa Lewisa, pt. Opowieści z Narnii: lew, czarownica i stara szafa obfituje w wiele bardzo dobrze skonstruowanych i oryginalnych postaci. Można się z nimi bez trudu identyfikować, a także od nich uczyć. Moim zdaniem najbardziej wartościowym bohaterem powieści Lewisa jest Aslan – władca i opiekun Narnii, który jest w stanie poświęcić samego siebie, byle tylko przywrócić pokój i dobrobyt w podlegającej mu krainie.
Myślę, że Opowieści z Narnii można nazwać jedną z najważniejszych powieści XX wieku. Przedstawia ona bowiem podstawowe wartości życiowe, którymi warto się kierować, nie w formie antycznych kodeksów, czy przykazań, ale w formie atrakcyjnej dla młodzieży, która potrafi zaczarować, rozbawić, wzruszyć. Z Opowieści z Narnii można się nauczyć naprawdę wielu rzeczy.
Pory roku są jednym z najbardziej charakterystycznych i symbolicznych zjawisk, które obserwujemy każdego roku w świecie przyrody. Swoje pojmowanie życia w pewien sposób determinujemy myśleniem przy pomocy pór roku, dawniej swój wiek określało się ilością „wiosen”, a o ludziach w podeszłym wieku mówimy, że przeżywają „jesień życia”. C.S. Lewis w Opowieściach z Narnii poszedł tym samym tropem i porom roku nadał dodatkowy wymiar, symbolu walki dobra ze złem.