Interpretacje wierszy i materiały do nauki
Z legend dawnego Egiptu to nowela zaskakująca. Pierwsza bowiem w dorobku Prusa, w której realizm świata przedstawionego ustąpił masce historycznej. Bezpośrednią inspiracją do stworzenia utworu o przekazywaniu władzy, była ówczesna sytuacja polityczna Cesarstwa Niemieckiego, gdzie umierający Wilhelm I miał ustąpić tronu Fryderykowi III, lecz ten okazał się chorować na raka gardła.
Ramzes – umierający, stuletni faraon, władca Egiptu. Człowiek o twardym charakterze, za najwyższą wartość mający dobro swojego państwa, do którego potrafił dążyć w sposób bezkompromisowy i okrutny. Nawet w chwili śmierci myśli o tym, by nie pozbawić Egiptu ciągłości władzy i każe swojemu wnukowi być w pogotowiu do przejęcia najwyższego urzędu.
Sztuka jest specyficznym językiem, który opiera się na emocjach. W ten sposób można wyrażać rozmaite rzeczy i stany ducha, które często trudno jest nam zwerbalizować przy pomocy zwykłych słów. Porozumienie przy pomocy sztuki jest niejednokrotnie pełniejsze i dużo bardziej dogłębne. Takie sytuacje bardzo chętnie przedstawiane są w literaturze, ponieważ mogą nas wzruszyć i przez to wzruszenie otworzyć nas jeszcze bardziej na świat uczuć.
Młody człowiek, który dopiero poznaje życie, wchodzi w zawiły świat zależności społecznych oraz poznaje funkcjonowanie własnych emocji, potrzebuje przewodnika. Rola autorytetu jest w takim momencie rozwoju ludzkiego nie do przecenienia.
Nowela Z legend dawnego Egiptu to w dorobku Bolesława Prusa dzieło specyficzne. W epoce, w której dominował realizm, pisarz postanowił ubrać pewne aspekty życia społecznego w kostium historyczny. Czytając ten kilkustronicowy utwór, wręcz zadziwia to, ile wspólnego ze światem współczesnym Prusowi mógł mieć starożytny Egipt.
Kordian to tytułowy bohater jednego z najważniejszych dramatów polskiego romantyzmu, autorstwa Juliusza Słowackiego. Jest to postać idealnie dopasowana do schematu bohatera romantycznego, który w literaturze europejskiej był bardzo popularny na przełomie XVIII i XIX wieku.
Tomasz Łęcki to jeden z drugoplanowych bohaterów Lalki Bolesława Prusa. Jest zubożałym arystokratą, ojcem Izabeli Łęckiej, który stracił majątek, a poważanie na salonach i dworach próbuje odzyskać za pomocą współpracy z Wokulskim nie przeczuwając, że ten zbliżając się do niego ma ukryty cel, którym jest zdobycie serca jego pięknej córki.
Halina Poświatowska to jedna z najbardziej znanych polskich pisarek i poetek z drugiej połowy XX wieku. Jej postać jest też kojarzona ze zmaganiami z poważną wadą serca, z jakimi poetka mierzyła się przez całe swoje życie. W związku z tym jej teksty często łączyły w sobie takie zagadnienia jak miłość i śmierć, jakie towarzyszyły codziennie tej twórczyni.
Tadeusz Różewicz to jeden z najbardziej znanych polskich poetów. Kojarzony jest on przede wszystkim ze swoją twórczością powojenną. II wojna światowa wywarła bowiem ogromny wpływ na życie poety, co miało także swój wpływ na kształt jego twórczości. Pamiętany jest on przede wszystkim z oszczędnej i surowej formy, z jakiej korzystał, pisząc poezję.
Wisława Szymborska to jedna z najwybitniejszych polskich poetek. Została także laureatką literackiej Nagrody Nobla. Tworzyła przez całe swoje życie, w związku z czym jej dzieła są różnorodne, ale łączy je często tematyka. Szymborska poruszała bowiem zagadnienia spraw zwykłych, prostych i codziennych, ale dostrzegała ich nieoczywiste i skomplikowane aspekty.
Stanisław Baliński to znany polski poeta i prozaik, który swoje życie poświęcił też dyplomacji i wiele czasu spędzał w podróżach na całym świecie. Pochodził z rodziny, która od dawna związana była z literaturą. Sam Baliński przynależał między innymi do grupy literackiej Skamander razem z Julianem Tuwimem czy Antonim Słonimskim.
Tadeusz Gajcy to poeta znany jako przedstawiciel Pokolenia Kolumbów, czyli twórców, których początki dorosłości i debiuty przypadły na okres II wojny światowej, co znacząco wpłynęło na ich dzieła, a w przypadku niektórych także na życie. Nie wszyscy twórcy przeżyli bowiem wojnę. Sam Gajcy zginął w czasie powstania warszawskiego. Trudy konfliktu widać w jego dziełach, w ich katastrofalnym nastroju i ciężkich, skomplikowanych tematach.