Interpretacje wierszy i materiały do nauki
W większości kultur na świeci postać matki ma szczególną pozycję w społeczeństwie. To ona daje życie potomstwu i najczęściej opiekuje się w nim w pierwszym okresie po narodzinach. Matka kojarzy nam się właśnie z opiekunką, nie przez przypadek mówi się „matka Ziemia”, to określenie dotyczy również ojczyzny. Matki kojarzą się w dobrocią, czułością, wyrozumiałością i miłością bez względu na wszystko.
Miłość należy do najpopularniejszych motywów nie tylko literatury, ale i sztuki w ogóle. Różnorodne jej obrazy i interpretacje odnaleźć można w dziełach najrozmaitszych gatunków, w tym w dziełach religijnych i sakralnych. Powiedzenie głosi, że miłość ma wiele oblicz. Potwierdzają to liczne przykłady literackie, których autorzy przedstawiali to uczucie na bardzo wiele sposobów.
Konflikt dobra i zła to jeden z najczęściej poruszanych motywów w sztuce i literaturze. Od dawien dawna człowiek zastanawia się nad własną naturą, w której obecne są obydwa żywioły i przez cały czas ścierają się ze sobą o pierwszeństwo w kierowaniu naszymi poczynaniami.
Księga Rodzaju jest jednym z najważniejszych tekstów naszej cywilizacji. Pochodzi ze Starego Testamentu Pisma Świętego i jest kanonicznym tekstem opowiadającym o stworzeniu świata i człowieka przez Boga. To jedna z najistotniejszych wizji początków życia, jakie daje czytelnikom jedna z największych religii współczesnego świata.
Istnienie ludzkie, jako temat rozważań filozoficznych, to motyw, który towarzyszy człowiekowi właściwie odkąd tylko zyskał świadomość. Z biegiem czasu refleksje te przybierały coraz bardziej skomplikowane i złożone kształty i formy, a współcześnie filozofia składa się z ogromnej ilości rozmaitych systemów myślowych, ciężkich do pojęcia przez laika.
Księga Koheleta to jedna z najważniejszych części Pisma Świętego Starego Testamentu. Są w niej bowiem zawarte uniwersalne refleksje na temat życia, śmierci i przemijania, a także jednostki ludzkiej umieszczonej pomiędzy tymi zjawiskami.
Z historii oraz podań albo mitów, znamy wiele postaci, które w jakiś sposób przyczyniły się do powstania lub poprawy jakości życia ludzi na ziemi. Nie muszą to być wyłącznie mityczni bogowie – bywają to również wybitne jednostki, idealiście, którzy swoimi czynami wybiegają daleko poza horyzonty epoki, w której przyszło im żyć.
Istnieje ogólne przeświadczenie, że nie ma silniejszego uczucia od miłości matki wobec jej dziecka. Jest to aksjomat powielany od najdawniejszych czasów – swoje odzwierciedlenie posiada również w pradawnych wierzeniach i mitologiach.
„Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie” – to jedno z najmądrzejszych porzekadeł i przysłów, jakie stworzyła dotąd ludzkość. Aforyzm ten pojawiał się już w dziełach antycznych, lecz wypowiedział go również w sposób artystyczny Adam Mickiewicz. Żyjemy w czasach w których słowo „przyjaciel” jest nadużywane. Przyjacielem bowiem nie można nazwać każdego znajomego, kolegi czy koleżanki, człowieka, którego po prostu widujemy, np. w pracy albo w szkole.
Relacje pomiędzy człowiekiem a Bogiem – jakkolwiek rozumie się i pojmuje tego drugiego – stanowią przedmiot ludzkiej refleksji od momentu, w którym rozumne istoty zaczęły spoglądać w niebo i myśleć o wszechmocnej istocie, która w nim zamieszkuje.
Historię mitycznego potopu zna chyba każdy, w dodatku od dziecka. Jest to jedna z najbardziej charakterystycznych opowieści, jakie zawarto w Starym Testamencie Pisma Świętego. Mało kto wie, że ta opowieść była znana już setki lat przed spisanie Starego Testamentu, a wersja, którą znamy dziś, jest tylko pewnym jej wariantem. Noe również miał kilka wersji samego siebie, w zależności od tego, w jakiej części świata opowiadany był mit o wielkim potopie, który nieomal zgładził całą ludzkość.
Bóg postanawia zniszczyć ludzkość za jej grzechy, i odbudować ją za pomocą sprawiedliwych.
Bóg wybiera Noego i jego rodzinę jako tych, którzy mają przetrwać zagładę.