Werteryzm – definicja, bohater werteryczny

W 1774 roku, w Lipsku, wydana została niepozorna powieść Joahanna Wolfganga von Goethego, pt. Cierpienia młodego Wertera. Nikt nie mógł się spodziewać, że oryginalne rozwinięcie wzorców literackiego sentymentalizmu, nie tylko stworzy podwaliny pod nową modę w sztuce, lecz w zasadzie da początek nowemu sposobowi myślenia i życia, który wkrótce zaowocuje zmianą epoki historyczno-literackiej. Zatem – czym był werteryzm?

Bajronizm – definicja, przykłady, twórcy i dzieła

Epoka zapamiętana w Europie pod nazwą romantyzmu, miała swoich wielkich prekursorów. Jednym z nich był wybitny angielski poeta, lord George Gordon Byron. To on, zarówno swoją biografią, jak i twórczością, wykreował zupełnie nowy model bohatera literackiego, a wielu starało się naśladować pisarza również w życiu. Przyjrzyjmy się zjawisku, jakim był bajronizm.

Wallenrodyzm – definicja, przykłady, twórcy i dzieła

Początek XIX wieku to w europejskiej sztuce czas wielkich romantyków i ich dzieł, które pod wieloma względami zrewolucjonizowały literaturę. W Polsce był to okres, w którym porywy miłosne i dążenia do wyjątkowości artystycznej jednostki, przeplatały się z nastrojami narodowo-wyzwoleńczymi. Największym poetą epoki był Adam Mickiewicz, którego Konrad Wallenrod dał początek nowej społecznej postawie patriotycznej.

Naturalizm w literaturze – definicja, przykłady, twórcy i dzieła

W połowie XIX wieku, w Europie, epoka romantyzmu oraz jej prądy artystyczne należały już do przeszłości. Ludzka uwaga odwróciła się od wielkich porywów serca i ducha, zwróciła się natomiast ku sprawom bardziej przyziemnym: rzetelnej pracy, badaniom i odkryciom naukowym i kwestiom materialnym, namacalnym. Zaczęła się epoka pozytywizmu, która przyniosła wiele zmian, również w literaturze i sztuce. Jednym z najważniejszych nowych nurtów stał się naturalizm.

Dekadentyzm – definicja, przykłady, twórcy i dzieła

Przełom XIX i XX wieku to wyjątkowo ciekawy czas jeśli chodzi o nastroje społeczne, a także filozofię i sztukę. Dziś z perspektywy historycznoliterackiej, nazywamy ten okres modernizmem, czyli nowoczesnością. W epoce modernizmu przeplatało się ze sobą wiele prądów, nurtów i stylów zarówno artystycznych, jak i myślowych. Przyjrzyjmy się jednemu z nich – dekadentyzmowi.

Mikołaj Rej – biografia

Mikołaj Rej to je­den z naj­zna­ko­mit­szych pol­skich po­etów i pro­za­ików, czę­sto na­zy­wa­ny „oj­cem pol­skiej li­te­ra­tu­ry”. Uro­dził się 4 lu­te­go 1505 roku w Żura­wi­nie nie­da­le­ko Ha­li­cza. Po­cho­dził z bar­dzo za­moż­nej ro­dzi­ny szla­chec­kiej. Po­cząt­ko­wo uczęsz­czał do szko­ły w Skalb­mie­rzu, po­tem we Lwo­wie, a na­stęp­nie do Aka­de­mii Kra­kow­skiej, w któ­rej wy­trzy­mał tyl­ko rok. W więk­szo­ści po­zo­sta­je więc sa­mo­ukiem, a lata mło­dzień­cze spę­dza głów­nie na po­lo­wa­niach i po­ło­wach ryb.

Charakterystyka Adama Cisowskiego

Adam Cisowski to główny bohater powieści Kornela Makuszyńskiego „Szatan z siódmej klasy”. Tytuł książki jest jego pseudonimem, nadanym przez profesora Gąsowskiego. Cisowski zasłynął rozwiązywaniem zagadek, których nikt inny nie potrafił rozwikłać. Przypisywano mu więc nadludzkie zdolności, porównując do szatana, brata diabła, krewnego czarownicy, jasnowidza lub cudotwórcy.

Edward Stachura – biografia

Edward Sta­chu­ra uro­dził się 18 sierp­nia 1937 roku we fran­cu­skiej miej­sco­wo­ści Cha­rvieu jako Je­rzy Edward Sta­chu­ra. Bę­dąc dziec­kiem prze­ja­wiał ta­lent, po­cząt­ko­wo jed­nak pla­stycz­ny. Gdy ro­dzi­na po­wró­ci­ła z emi­gra­cji na te­re­ny Pol­ski, mimo pla­nów za­miesz­ka­nia w Gli­wi­cach, zna­la­zła się w Łazień­cu, nie­opo­dal Alek­san­dro­wa Ku­jaw­skie­go (ok. 10 km od Cie­cho­cin­ka). Na­ukę w pol­skiej szko­le roz­po­czął jako je­de­na­sto­la­tek. Z po­wo­du prze­by­wa­nia we Fran­cji i do­ra­sta­nia przy fran­cu­skiej mo­wie, miał pro­ble­my z przy­swo­je­niem ję­zy­ka pol­skie­go. Pierw­sze pró­by pi­sa­nia pod­jął w li­ceum.

Wielka Improwizacja streszczenie i interpretacja

Interpretowana „Wielka Improwizacja” stanowi jeden z najważniejszych elementów trzeciej części „Dziadów” Adama Mickiewicza. Początkowo nie stanowiła integralnej części dramatu wydanego w 1832 roku w Dreźnie (czasem nazywana dziadami drezdeńskimi), dodana po trzecim wydaniu (wraz z Ustępami). Jako oddzielny utwór nosiła miano „Improwizacji”. Przedrostek „Wielka” ma pokazać rangę tekstu oraz zestawienie z „Małą Improwizacją” ze sceny I. Konrad jest tu elementem rozrachunku z romantyczną koncepcją artysty i przewodnika narodu, która była w tej epoce wyjątkowo popularna.